Ad 'leende' €1,5 mln bij ABN en Rabo, kocht juwelen voor zijn maîtresse, betaalde niets terug - en vrijspraak volgt

In dit artikel:

In een strafzaak in Den Bosch stond een 50‑jarige man, alleen aangeduid als Ad, terecht voor het verdwijnen van ongeveer €1,5 miljoen en voor het indienen van valse facturen. Ad erfde in 2018 de machinefabriek van zijn vader en bleek de boekhouding chaotisch te voeren. Hij had daarna meerdere bv’s opgericht voor logistiek en handel in onder meer suiker, soja en mais; leveringen waarvan hij sprak bleken niet te zijn uitgevoerd.

In de zomer van 2022 opende Ad een dollarrekening bij ABN Amro en hief daar grote bedragen op. Nadat die rekening geblokkeerd werd, kreeg hij via Rabobank opnieuw toegang tot een dollarrekening en nam binnen korte tijd ruim een half miljoen dollar op, dat hij direct in euro’s omzette. Volgens Ad wachtte hij op betalingen uit India of Brazilië; de banken blokkeerden de rekeningen toen betalingen uitbleven. Intussen besteedde hij geld aan luxeartikelen (juwelen, Gucci, Louis Vuitton, een koffer van €9.000). Toen Rabobank eerder eens €85.000 overmaakte op basis van twee facturen, bleek het om valse rekeningen te gaan.

Officier van justitie eiste 42 maanden cel en een beroepsverbod voor verduistering. Ad verklaarde dat hij naïef was en dat zijn ondernemingen nog in opbouw waren; hij beloofde alles terug te betalen en zei geen opzet te hebben gehad om iemand te benadelen. Tijdens de zitting kwamen ook privézaken aan de orde: Ad gaf toe een buitenechtelijke relatie te hebben, zijn vrouw ontkende kennis van sieraden.

De rechtbank sprak Ad vrij van verduistering. De kern van het oordeel was dat banktegoeden waarvoor Ad kon beschikken en die hij omzette, als zijn eigen vermogen zijn gaan behoren; hij had tegenover de ontvangst de verplichting opgenomen de tegenwaarde in euro terug te betalen en was aanvankelijk niet door de banken aangesproken op terugbetaling. Daarmee ontbrak het element van wederrechtelijke toe-eigening dat voor verduistering vereist is. Voor de valse facturen stelde de rechtbank eveneens dat essentiële bestanddelen in de tenlastelegging ontbraken; ook daarvoor werd Ad ontslagen van rechtsvervolging. De rechtbank voegde er expliciet aan toe dat deze vrijspraak niet betekent dat het handelen een toegestane handelswijze is en dat andere strafbare feiten niet zijn uitgesloten.

Kort samengevat: Ad werd vrijgesproken van verduistering van circa €1,5 miljoen en van vervolging voor twee valse facturen omdat de rechtbank vond dat de vergoeding tot zijn vermogen was geworden en de tenlastelegging onvoldoende was onderbouwd, maar waarschuwde tegelijk dat hetzelfde gedrag niet noodzakelijkerwijs onschuldig is.