Analyse - Bessent en Warsh verschillen over wie de prijs van geld moet bepalen

In dit artikel:

In het Amerikaanse financiële beleid botst minister van Financiën Scott Bessent met Fed-voorzitter Kevin Warsh over de vraag hoeveel de overheid en de centrale bank de rente en obligatiemarkten moeten sturen. Die tegenstelling komt vrijdag naar voren wanneer Warsh spreekt tijdens de jaarlijkse Fed-bijeenkomst in Jackson Hole, Wyoming.

De regering-Trump probeert de oplopende langetermijnrentes en daarmee de financieringskosten van de overheid en economie te beperken. Bessent kondigde vorige week aan dat het ministerie van Financiën de inkoop van langerlopende staatsobligaties minstens zal verdubbelen. Hij vindt dat de sterke rentestijging, die de dertigjaarsrente naar het hoogste niveau in negentien jaar bracht, niet volledig door economische fundamenten wordt verklaard. Beleggers zagen de stap als een signaal dat Washington wil voorkomen dat de tienjaarsrente richting 5 procent stijgt, omdat die rente onder meer hypotheekrentes beïnvloedt.

Veel beleggers en analisten vinden echter dat Bessent het probleem verkeerd diagnosticeert. Volgens hen worden de rentes opgedreven door sterke economische groei, hardnekkige inflatie, mogelijk hogere Fed-rentes, een groot aanbod aan staatsobligaties en een hogere fiscale risicopremie door het Amerikaanse begrotingstekort. Grootschalige inkoop kan volgens critici de geloofwaardigheid van het ministerie schaden en marktprijzen kunstmatig beïnvloeden. Andere beleggers zien de aankopen juist als een krachtig instrument dat verder kan worden uitgebreid. Het ministerie kan daarnaast de looptijd van nieuwe schuld aanpassen, de omvang van langlopende veilingen beperken en de handel via banken ondersteunen.

Warsh staat een terughoudender aanpak voor. Hij wil dat obligatiemarkten een grotere rol spelen bij het vaststellen van rentes en heeft de grootschalige activa-aankopen van de Fed eerder bekritiseerd. Volgens hem moeten dergelijke interventies worden gereserveerd voor echte marktverstoringen, terwijl het rentebeleid primair gericht blijft op inflatie en werkgelegenheid. Beleggers letten daarom ook op de vraag of Warsh in zijn eerste jaar als Fed-voorzitter vastberaden genoeg tegen inflatie zal optreden.

De kern van het meningsverschil is of stijgende rentes vooral wijzen op marktproblemen of op groeiende zorgen over de houdbaarheid van de Amerikaanse schuld. Uiteindelijk stellen veel deskundigen dat aanpassingen in obligatieaankopen, uitgifteschema’s en marktmechanismen het onderliggende probleem niet oplossen. Daarvoor zijn lagere begrotingstekorten nodig, wat volgens hen waarschijnlijk hogere belastingen, lagere overheidsuitgaven of beide vereist.