Analyse - Gekwetst door Iran-oorlog reist Trump naar China op zoek naar successen
In dit artikel:
President Trump reist op 14–15 mei naar Peking voor gesprekken met Xi Jinping, maar de verwachtingen zijn laag: in plaats van een breed handelsoffensief wordt vooral gemikt op een paar concrete transacties (zoals soja, rundvlees en Boeing-toeslagen) en op mechanismen om toekomstige handelsgeschillen te beheersen. De top vindt plaats in de Grote Hal van het Volk en omvat onder meer een bezoek aan de Tempel van de Hemel, een staatsbanket en gezamenlijke lunch; een kleine zakendelegatie met CEO’s als Elon Musk en Tim Cook vergezelt Trump.
Analisten zeggen dat de machtspolitieke retoriek van Trump van vorig jaar — toen hij met torenhoge tarieven uitpakte om China “tot de orde te roepen” — aan kracht heeft ingeboet door rechterlijke uitspraken die zijn handelsmaatregelen hebben beperkt. Tegelijk heeft China stilletjes zijn eigen economische drukmiddelen vergroot, zoals strengere vergunningseisen voor zeldzame aardmetalen en nieuwe wetgeving om bedrijven te straffen die toeleveringsketens uit China halen. Daardoor zijn de kaarten voor deze ontmoeting wederzijds minder gunstig geworden dan eerder geëtiketteerd.
Politieke motieven spelen een grote rol. Trump zoekt een buitenlandse successtorie voorafgaand aan de tussentijdse verkiezingen en hoopt stabiliteit te tonen na binnen- en buitenlandse controverse — waaronder een impopulaire oorlog met Iran waarbij meer dan 60% van Amerikanen in een recente peiling afkeurt. Washington wil Peking mogelijk inzetten om Teheran tot onderhandelingen te bewegen; China, dat banden en oliehandel met Iran onderhoudt, zou zo’n rol kunnen overwegen, maar vraagt daarvoor tegenprestaties.
Bij die tegenprestaties staat Taiwan hoog op de Chinese prioriteitenlijst. Peking verlangt ook garanties dat de VS geen nieuwe vergeldingsmaatregelen introduceren, zoals exportcontroles op technologie, en wil bestaande beperkingen op chipapparatuur ongedaan zien. Experten waarschuwen dat zelfs subtiele veranderingen in Amerikaanse formuleringen over Taiwan grote gevolgen kunnen hebben voor de regionale veiligheid en alliantiebanden.
De praktische uitkomst van de top wordt waarschijnlijk beperkt: een voortzetting van de handelsbevriezing of een “oppervlakkig staakt‑het‑vuren” met een handvol zakelijke afspraken en overlegmechanismen, volgens waarnemers. Voor beide leiders geldt dat het vooral om schadebeperking en het behouden van kanaal van communicatie lijkt te draaien, eerder dan om een fundamentele doorbraak in de strategische rivaliteit.