Analyse - Trump en Warsh zijn nu onlosmakelijk verbonden, ten goede of ten kwade
In dit artikel:
Voormalig Fed-voorzitter Jerome Powell fungeerde in Trumps retoriek vaak als kop van Jut voor problemen zoals hoge hypotheekrentes en trage groei. Met de benoeming van Kevin Warsh tot nieuwe voorzitter van de Amerikaanse Federal Reserve is dat veranderd: Warsh is Trumps eigen keuze, en daarmee ligt de politieke verantwoordelijkheid voor de economische uitkomsten meer direct bij de president. Warsh werd op 25 mei in het Witte Huis beëdigd in een ceremonie met kabinetsleden, opperrechters en topadviseurs, waarbij Trump hem aanspoorde zijn eigen koers te varen en de economie te laten “boomen”.
De wissel komt op een gevoelig moment. Een consumentenvertrouwenmeting kort vóór de beëdiging liet een somber beeld zien, met sterk gedaald vertrouwen onder onafhankelijke kiezers en zelfs veel Republikeinen, vlak voor de tussentijdse verkiezingen. Tegelijk zijn de langlopende rente en kostendruk toegenomen: de rente op 30‑jarige hypotheken steeg boven 6,5% (hoogste niveau in negen maanden), de door de Fed gevolgde inflatieindicator versnelde sinds maart 2025 van circa 2,3% naar 3,5% op jaarbasis, en benzineprijzen liggen fors hoger dan voor de militaire acties van februari.
Politiek gezien is dat een lastig spanningsveld: hogere inflatie schaadt zittende partijen, maar bestrijding ervan vergt vaak onpopulaire renteverhogingen — een uitkomst die Trump zelf liever zou vermijden. Critici wijzen erop dat prijsstijgingen en betaalbaarheidsproblemen niet snel verdwijnen en grotendeels onafhankelijk zijn van politieke wensen, waardoor Warsh en Trump samen voor lastige keuzes staan.
Warsh (56) is jurist en financier, was Fed-gouverneur 2006–2011 en heeft sindsdien zijn profiel opgebouwd met steun van invloedrijke economen en beleggers. Zijn nauwe banden met Trump speelden mee bij de benoeming; Trump gaf toe dat hij Warsh in 2017 had willen benoemen maar toen voor Powell koos. Opmerkelijk blijft dat Powell ondanks spanningen met het Witte Huis als gouverneur aanblijft, wat Warsh in zijn beginperiode een extra dynamiek geeft.
Institutioneel staat Warsh voor de uitdaging gezag te verwerven binnen een diffuse Fed-structuur van zeven gouverneurs en twaalf regionale presidenten. Hij zegt te streven naar meer open debat en bereidheid om markten te verrassen, terwijl recente Fed-besprekingen juist een toename van dissidentie toonden en veel beleidsbepalers aangeven dat hogere rentes mogelijk noodzakelijk zijn. Markten lijken die kans al in te prijzen: langlopende obligatierentes klimmen, met directe gevolgen voor kredieten en consumenten.