Analyse - Wetenschappers leren meer over zeldzaam ebolavirus in Congo
In dit artikel:
Meer dan zes maanden na het begin van de ebola-uitbraak in Oost-Congo proberen wetenschappers te begrijpen waarom de zeldzame Bundibugyo-variant zich zo snel verspreidt. Er zijn inmiddels meer dan 11.000 besmettingen en ruim 5.500 sterfgevallen gemeld. De uitbraak vindt plaats in een gebied dat al door een humanitaire crisis wordt getroffen, waardoor betrouwbare gegevens verzamelen en patiënten opsporen extra moeilijk is.
Een belangrijk verschil met andere ebola-uitbraken is dat bloedingen bij Bundibugyo veel minder vaak voorkomen: bij ongeveer 5 tot 10 procent van de bevestigde patiënten. De ziekte kan daardoor worden aangezien voor bijvoorbeeld malaria. Bovendien bleken sommige bestaande tests de variant aanvankelijk niet goed te detecteren. Hierdoor werd de uitbraak mogelijk laat herkend; de WHO en Africa CDC denken dat de virusoverdracht al maanden vóór de officiële uitbraakverklaring in mei was begonnen. Ongeveer 70 procent van de patiënten overlijdt nog in de gemeenschap, in plaats van in een behandelcentrum.
Vooral jonge kinderen worden zwaar getroffen. Bij kinderen jonger dan vijf jaar zijn 1.207 besmettingen vastgesteld, onder wie 844 doden — ongeveer 70 procent. Maag-darmklachten komen bij hen vaker voor dan koorts, wat vroege herkenning en behandeling bemoeilijkt. Onder volwassenen ligt het sterftecijfer rond 50 procent. Deskundigen waarschuwen wel dat vergelijkingen met eerdere uitbraken onzeker zijn door verschillen in omstandigheden en de beperkte kwaliteit van de beschikbare gegevens.
Er blijven veel vragen open, onder meer over milde ziektegevallen en de langetermijngevolgen voor overlevenden. Ongeveer 700 overlevenden doen mee aan onderzoek en ondersteuningsprogramma’s. Genetische analyses wijzen er voorlopig niet op dat het virus snel verandert of besmettelijker wordt. Wel blijven veel gevallen onopgemerkt, vooral wanneer mensen thuis overlijden, waardoor het moeilijk is het volledige ziektebeeld vast te stellen.
In enkele vroege brandhaarden hielpen bekende maatregelen, zoals isolatie en snelle zorg, de verspreiding beperken. Het virus lijkt, net als de vaker voorkomende Zaire-variant, vooral overdraagbaar wanneer patiënten symptomen hebben. Er bestaan echter nog geen goedgekeurde vaccins of behandelingen tegen Bundibugyo. Onderzoekers testen of Mercks Ervebo-vaccin tegen Zaire enige bescherming biedt. Ook worden specifieke Bundibugyo-vaccins voorbereid voor klinische proeven en testen artsen antivirale middelen en experimentele behandelingen in Congo.
Vandaag Inside: Valentijn Driessen over terugkeer Maurice Steijn bij ADO Den Haag: 'Gevaarlijke keuze!'