Annemarie van Haeringen: 'Op mijn 40ste werd ik nog steeds een aanstormend talent genoemd'

In dit artikel:

Illustrator Annemarie van Haeringen wist als kind al dat ze naar de kunstacademie wilde. Ze was erg verlegen en vond in tekenen een manier om zich terug te trekken. Eerst volgde ze de lerarenopleiding in Tilburg, waarna ze werd toegelaten tot de afdeling illustratie van de Rietveld Academie in Amsterdam. Tijdens haar studie tekende ze voor de kinderpagina van dagblad Trouw. Rond haar afstuderen werd ze bovendien benaderd door uitgeverij Lemniscaat, wat haar carrière een vliegende start gaf.

Van Haeringen wil met illustraties meer doen dan de tekst letterlijk herhalen. Haar tekeningen moeten iets toevoegen, lezers raken en hen soms aansporen beter te kijken. Ze kan een tekening snel als mislukt herkennen wanneer een personage niet tot leven komt, maar werkt sommige beelden ook vele malen over om het juiste gevoel te bereiken.

Het winnen van het Gouden Penseel betekende veel voor haar. De prijs maakte in 2000 een einde aan het imago van ‘aanstormend talent’, terwijl ze toen al rond de veertig was. Later besloot ze niet alleen bestaande fabels te illustreren, maar ook zelf verhalen te schrijven. Met steun van haar uitgever en redacteur maakte ze onder meer *De prinses met de lange haren*. Ondanks alle erkenning denkt ze niet aan pensioen: tekenen is volgens haar onlosmakelijk met haar identiteit verbonden.