Bert stuurde talloze nepfacturen voor 'kasrondjes' en trok meer dan €1 mln uit de muur

In dit artikel:

In 1989 werd Bert (nu 77) als veertiger veroordeeld voor valsheid in geschrifte; opnieuw kreeg hij dit jaar een strafzaak voor handen: de officier verdenkt hem van het faciliteren van een omvangrijk witwascircuit. Volgens het Openbaar Ministerie gebruikte hij onder meer stichtingen op zijn naam om gefingeerde facturen te verzenden naar vier mannen uit zijn netwerk, verbonden aan een businessclub in Hillegersberg. Die mannen betaalden contant; zodra het geld op de rekeningen van de stichtingen stond, haalde Bert het uit de geldautomaat en keerde ongeveer 90% terug aan hen, terwijl hij voor zichzelf circa 10% hield. In totaal zou er zo ruim €1,5 miljoen zijn omgeleid, waarvan Bert netto ongeveer €150.000 zou hebben verdiend.

De onregelmatigheden kwamen aan het licht na een controle door de Belastingdienst. Bert, die van huis uit jurist is en kleine juridische klussen en AOW als inkomsten heeft, zegt dat hij de facturen vaak op instructie van anderen opstelde en pas stopte toen de fiscus hem waarschuwde. De stukken bevatten volgens het onderzoek onder meer gefingeerde trainingen, stages en leveringen die nooit hebben plaatsgevonden. Zijn vier medeverdachten kregen eerder straffen en moesten tonnen terugbetalen.

Tijdens de zitting presenteerde Bert zich als een wat kwetsbare, oudere man met gehoorapparaat en oogklachten; zijn verdediging benadrukte verwarring, zijn rol als bestuurder van een stichting en zijn leeftijd, met het argument dat gevangenisstraf grote gevolgen voor hem en zijn vrouw zou hebben. Het Openbaar Ministerie kwalificeerde de constructie als klassieke witwaspraktijk en eiste achttien maanden, waarvan zes voorwaardelijk.

De rechtbank oordeelde dat Bert geen inzicht toonde in de ernst van zijn handelen. Twee weken na de zitting werd hij veroordeeld tot één jaar gevangenisstraf en kreeg hij een beroepsverbod van vijf jaar.