Consumenten eurozone somberder door Iran-oorlog en hogere levensonderhoudskosten

In dit artikel:

Consumenten in de drie grootste eurolanden (Duitsland, Frankrijk en Italië) zijn in maart duidelijk pessimistischer geworden, zo blijkt uit recent gepubliceerde enquêtes. In Duitsland daalde het consumentenvertrouwen naar het laagste niveau in twee jaar; vergelijkbare indices in Frankrijk en Italië tonen ook verslechtering. De verslechtering wordt toegeschreven aan de oorlog in het Midden-Oosten, die de brandstofprijzen opdrijft en daarmee het risico op een nieuwe inflatiegolf in de eurozone vergroot. Daarnaast kan een stijging van voedselprijzen volgen doordat meststoffen vastzitten bij de Straat van Hormuz.

Ook het ondernemersvertrouwen verslechterde: Franse industriëlen rapporteerden een negatiever beeld en eerdere peilingen lieten al een daling van het Duitse ondernemersklimaat zien. Economen en instanties zoals de OESO waarschuwen inmiddels voor tragere groei of zelfs recessierisico’s. Analisten merken op dat de nieuwste cijfers het volledige effect van de recente escalatie nog niet helemaal weerspiegelen; als het conflict aanhoudt, is een sterkere verslechtering in april verwacht.

De Europese Centrale Bank (ECB) heeft aangegeven niet te zullen toestaan dat een energiegestuurde inflatieschok wortel schiet en hint op renteverhogingen in de komende maanden. Markten rekenen op twee tot drie verhogingen dit jaar; langere staatsrentes zijn al opgelopen. Die hogere leenlasten kunnen de negatieve impact van de oorlog op de economische activiteit versterken. Tegelijkertijd was de groei van de bankkredietverlening in februari stabiel, wat suggereert dat de economie vóór de recente escalatie nog slechts gematigd groeide.

Beleidsmakers houden rekening met moeilijke afwegingen: als groei fors verslechtert, zou de ECB volgend jaar de rente weer kunnen verlagen, terwijl fiscale steun waarschijnlijk minder ruim zal zijn dan tijdens de energiecrisis in 2022. De Finse centralebankpresident Olli Rehn benadrukte dat de ECB naar de totale economie moet kijken, niet uitsluitend naar olieprijzen.