De logica van paars haar

In dit artikel:

De schrijver begint met een persoonlijke anekdote: door een misgreep bij de kapper loopt hij nu met perzik-paars haar en dat zet hem aan het denken over paars als activistsymbool. Hij legt uit dat paars historisch verbonden is met het feminisme (de suffragettes gebruikten het voor waardigheid en rechtvaardigheid) en tegenwoordig ook queer- en genderdiversiteit symboliseert, omdat het tussen roze en blauw in zit.

Van daaruit schakelt de auteur naar hedendaags klimaatprotest en stelt kritische vragen bij radicale acties — zoals het besmeuren van een Van Gogh — die volgens hem een onterechte tegenstelling creëren tussen het beschermen van cultuurgoed en het beschermen van het milieu. Die tactiek maakt van tegenstanders automatisch vijanden van het doel, terwijl veel mensen juist wél begaan zijn met klimaat en leefbaarheid, ongeacht hun politieke kleur. Radicale methoden zouden doel en middel verwarren en daardoor veel sympathie verliezen; ze wekken woede en kunnen contraproductief werken.

Met ironische voorbeelden (de neiging om de A12 te blokkeren of soep over een schilderij te gooien) illustreert hij hoe zulke acties vooral polariseren. Hij betwijfelt ook het strategische voordeel ervan — cynisch stelt hij dat zulke bewegingen zelfs door belanghebbenden gefinancierd zouden kunnen lijken — en sluit zonder kant-en-klare oplossing, maar met de oproep dat er verstandiger, effectievere manieren moeten bestaan om aandacht voor het klimaat te vragen.