De skyline van Chicago

In dit artikel:

Dit jaar is het honderd jaar geleden dat de Tribune Tower aan de Chicago River openging — het resultaat van een internationale ontwerpwedstrijd die werd gewonnen door John Mead Howells en Raymond Hood. De 36 verdiepingen tellende neogotische toren, met licht kalksteen, gepolijst graniet en een kathedraalachtige kroon, herbergt in de gevel ruim 150 steenfragmenten die buitenlandse correspondenten meebrachten uit onder meer het Parthenon, de Taj Mahal en de Sint-Pieter. Die verzameldrift weerspiegelt de flamboyante sfeer van het begin van de twintigste eeuw, toen ook exotische artefacten royaal werden getoond.

De Tribune Tower ligt aan de Magnificent Mile, waar langs de oever tal van spectaculaire gebouwen staan: het InterContinental (met een Moorse koepel die ooit bedacht was als aanlegplek voor zeppelins), het kloktorentje van het Wrigley Building en het goudkleurige Carbide & Carbon Building, ontworpen als speelse reactie op de drooglegging. Deze wolkenkrabbers zijn overblijfselen van Chicago’s snelle verticale expansie die de stad aan het begin van de vorige eeuw tot pionier van de skyline maakte.

Architectuurliefhebbers worden er goed bediend, niet alleen nu de Chicago Architectuurbiënnale van half september tot eind januari loopt, maar het hele jaar door via het Chicago Architecture Center. Dat centrum ontstond in de jaren zestig om het laat-19e-eeuwse Glessner House van sloop te redden en groeide uit tot een instituut dat vrijwilligers in een half jaar opleidt tot deskundige gidsen. Ruim 450 onbetaalde gidsen verzorgen 85 verschillende tours; nog eens honderd mensen staan op de wachtlijst.

Populair zijn de boottochten over de rivier, waarbij je tussen iconische gebouwen vaart zoals Marina City, de Merchandise Mart, en modernere toevoegingen als de golvende Aqua Tower en de trapvormige St. Regis-toren. Sinds de Riverwalk (2018) kun je veel van die route ook te voet beleven. Een andere aanrader is de tour over de verhoogde L-metrolijn: op circa 9 meter hoogte kom je langs een breed scala aan stijlen — van het bewerkelijke Fisher Building en het Marshall Field’s-warenhuis tot Mies van der Rohe’s modernisme en de Willis Tower. De stations zelf vormen ook historische punten, van het houten Quincy Station (1897) tot een moderne 2017-halte met verlichte, golvende luifels.

Wie verder wil reizen komt in Oak Park, waar Frank Lloyd Wright decennialang woonde en werkte; zijn huis en atelier tonen de doorbraak naar open, vloeiende ruimtes en staan temidden van meer dan twintig andere huizen van zijn hand. Een bijzondere eindhalte is Laurent House in Rockford: een late, intact bewaarde Usonian-woning van Wright, speciaal ontworpen voor een rolstoelgebonden veteraan, waarin interieurs, kleuren en meubels nog origineel zijn.

De stad combineert historische flamboyantie en modern experiment — een openluchtmuseum van Amerikaanse architectuur met verhalen achter elk gebouw, voor zowel toeristen als trotse bewoners.