De werkwedloop op LinkedIn

In dit artikel:

Mijn vriendin Julia heeft een zwaargewichtbaan: veel reizen, spreken op internationale panels en contacten met invloedrijke mensen — een leven dat perfect zou zijn voor glansbeelden, maar ze zit niet op sociale media. Recent zat ze in een panel waar alle andere deelnemers meteen foto’s en quotes deelden; een kiekje waarop zij met Brad Pitt praatte zette haar aan het denken: “Moet ik dat aan iedereen laten zien?” Ze twijfelt omdat veel ontmoetingen vertrouwelijk en werkgebonden zijn en omdat opscheppen haar tegenstaat.

De schrijver begrijpt die weerstand, zeker bij vijftigplussers die zijn opgevoed met terughoudendheid, terwijl de moderne arbeidsmarkt vraagt om persoonlijke branding: niet alleen goed werk leveren, maar ook voortdurend ‘achter-de-schermen’-content produceren. Toch raadt hij aan LinkedIn serieus te overwegen als zakelijk visitekaartje.

Julia wijst echter op een ander probleem: LinkedIn is de afgelopen jaren veranderd in iets tussen professioneel netwerk en sociaal platform. In plaats van uitsluitend cv- en carrièretips zien gebruikers nu vakantiefoto’s, rouwberichten, kattenfilmpjes en jubelposts met #blessed en onduidelijke awards — kortom: het TikTok van de werkvloer. Dat maakt het lastig voor nieuwkomers om de bedoelde functie van het platform te zien.

Toch is zichtbaar zijn op LinkedIn bijna onvermijdelijk: recruiters, opdrachtgevers en opdrachtgevers Googelen je, en wie digitaal afwezig is mist soms kansen. Julia voelt die noodzaak, maar verzet zich tegen het idee haar werkleven te transformeren tot online spektakel. De verteller sluit met een ironische noot: zelfs die weerzin levert content op — en dus weer een LinkedIn-post.