Dichtbij en toch onkenbaar

In dit artikel:

Fotograaf en videokunstenaar Jip Schalkx onderzoekt in haar werk hoe mensen tegelijk verbonden en van elkaar verwijderd kunnen zijn. Die dualiteit komt onder meer naar voren in de serie *One Another*, met korrelige zwart-witportretten waarin de gezichten van moeders en dochters op dezelfde leeftijd tot één gezicht zijn samengevoegd. De serie is geïnspireerd op Schalkx’ eigen relatie met haar moeder en draait om gelijkenis, verschillen en onuitgesproken verwachtingen.

Ook in de nieuwe serie *Cloud 9’* speelt Schalkx met de vraag of de kijker één persoon of twee personen ziet. De dubbelportretten bestaan uit gespiegeld beeld, waardoor zichtbare verschillen verdwijnen, maar juist twijfel en interpretatie ontstaan. Samen met de video *4ever &ver &ver* won ze in 2025 de RM Photo Talent Award. Haar werk was te zien tijdens *Best of Graduates* bij galerie Ron Mandos, die haar foto’s deze maand ook presenteert op de beurs Paris Photo.

Schalkx begon al jong met fotografie, maar studeerde eerst grafische vormgeving en visuele communicatie. Na haar opleiding in Northampton koos ze op advies van vrienden voor documentaire fotografie aan de Academie in Den Haag. Daar ontwikkelde ze haar belangstelling voor sociale thema’s en vragen waarop ze zelf nog geen antwoord heeft.

In *4ever &ver &ver* verbeeldt ze de veranderende communicatie onder jongeren. Zes tieners liggen samen in bed met witte oortjes in: fysiek dichtbij, maar mogelijk afgesloten van elkaar en verbonden met de buitenwereld. Schalkx koppelt dit aan haar zorgen over een door media verzadigde samenleving waarin empathie ontbreekt. Ze richt zich vooral op meisjes en jonge vrouwen en de kwetsbare overgang naar volwassenheid. Haar soms absurdistische beelden geven geen antwoorden, maar zetten kijkers aan tot eigen reflectie.