Dit zijn covered-call-ETF's

In dit artikel:

Covered-call-ETF’s zijn beleggingsfondsen die aandelen aanhouden en daarover callopties verkopen. In ruil voor het recht om de aandelen later tegen een vooraf afgesproken prijs te kopen, ontvangt het fonds een optiepremie. Die premie wordt meestal als periodieke uitkering aan beleggers doorgegeven.

De strategie levert direct inkomen op, maar beperkt het mogelijke koersrendement. Als de aandelenkoers slechts beperkt stijgt, profiteert het fonds zowel van die stijging als van de premie. Bij een sterke stijging worden de aandelen echter mogelijk tegen de uitoefenprijs geleverd, waardoor een deel van de extra koerswinst verloren gaat. In het voorbeeld groeit een gewone belegging van €10.000 bij een stijging van 20% naar €12.000. Een vergelijkbare covered-call-ETF komt, na €200 premie, uit op ongeveer €11.200.

De premie biedt bij dalende koersen wel een beperkte buffer. Bij een koersverlies van 10% en €200 premie bedraagt het verlies in het voorbeeld €800 in plaats van €1.000. Het aandelenrisico blijft echter grotendeels bestaan. De strategie is daardoor asymmetrisch: het opwaartse rendement is begrensd, terwijl neerwaartse verliezen slechts gedeeltelijk worden opgevangen.

De populariteit van deze ETF’s neemt toe. Goldman Sachs kondigde in augustus aan aanbieder Neos Investments over te nemen voor maximaal 2,25 miljard dollar. Neos beheert ongeveer 30 miljard dollar in 19 ETF’s, waarvan meerdere met opties extra inkomen proberen te genereren.

Beleggers moeten zich volgens experts en Morningstar niet blindstaren op hoge maandelijkse of jaarlijkse uitkeringen. Die bestaan grotendeels uit optiepremies, die bij grotere marktvolatiliteit hoger kunnen zijn, en zeggen weinig over het totale rendement. Daarvoor moeten zowel de uitkeringen als de ontwikkeling van de ETF-koers worden bekeken. Een belegger kan immers ook zelf periodiek aandelen verkopen om inkomen te creëren.

Covered-call-ETF’s kunnen vooral interessant zijn voor beleggers met een omvangrijke aandelenportefeuille die regelmatige inkomsten willen, bijvoorbeeld rond hun pensioen, en bereid zijn daarvoor een deel van toekomstige koerswinst op te geven. De precieze verhouding tussen inkomen en groeipotentieel verschilt per fonds, afhankelijk van het deel van de portefeuille waarop opties worden geschreven en de gekozen uitoefenprijzen. Voor langetermijnvermogensopbouw is daarom vooral relevant hoeveel rendement de uitkering uiteindelijk kost.