Dries Van Noten toont l'art pour l'art

In dit artikel:

In het 15de-eeuwse Palazzo Pisani Moretta aan het Canal Grande in Venetië is de tentoonstelling *The Only True Protest Is Beauty* te zien. De expositie is onderdeel van de Fondazione Dries Van Noten, die de Belgische modeontwerper Dries Van Noten in april samen met zijn man Patrick Vangheluwe opende. De titel verwijst naar de Amerikaanse protestzanger Phil Ochs, die schoonheid zag als tegencultuur in een lelijke tijd.

Tegenover de weelderige Venetiaanse interieurs worden hedendaagse kunst, design en mode geplaatst. De collectie omvat onder meer muranoglas, sieraden, meubels en fotografie. Een blikvanger is een schaakbord van vulkaansteen van Joseph Arzoumanov, waarop een robotarm met goud en zijde een partij speelt. Ook zijn er theatrale ontwerpen van Christian Lacroix, creaties van Rei Kawakubo van Comme des Garçons en porselein van Katsuyo Aoki te zien. Van Noten laat zijn eigen modeoeuvre bewust buiten de tentoonstelling, waardoor de extravagante werken contrasteren met zijn doorgaans draagbare ontwerpen.

De expositie presenteert schoonheid en vakmanschap als een mogelijk antwoord op de problemen van deze tijd. Dat idee wordt versterkt door werk van Joris Laarman, waaronder een 3D-geprinte stoel en bank, en video’s waarop kunstenaars en ontwerpers aan het werk zijn. Tegelijkertijd roept de overvloed vragen op over de maatschappelijke betekenis van schoonheid. Anders dan kunstwerken die expliciet protesteren tegen oorlog of onrecht, biedt de tentoonstelling vooral esthetische vervoering — in een collectie die volgens de recensent vooral toegankelijk is voor de welgestelden. Daarmee blijft de vraag open of dit de vorm van protest is die Ochs voor ogen had.