Duistere roadmovie 'Omaha' over vaderschap tijdens de financiële crisis raakt je het hardst bij de tekst aan het einde

In dit artikel:

In de debuutfilm *Omaha* volgt regisseur Cole Webley een vader die op een vroege ochtend met zijn twee jonge kinderen in de auto stapt en begint te rijden, zonder direct duidelijk te maken waarheen of waarom. Pas helemaal aan het einde wordt de situatie in een bredere maatschappelijke context geplaatst, iets wat volgens Webley bewust zo is opgebouwd om eerst vooral het gezin als mensen van vlees en bloed te laten voelen.

De film speelt zich af tegen de achtergrond van de financiële crisis van 2008 en schetst een gebroken vader, gespeeld door John Magaro, die na de dood van zijn vrouw diep in de schulden zit. Zijn kinderen — een meisje van negen en een jongetje van zes — worden meegezogen in een onzekere tocht die tegelijk als roadmovie en als tragisch gezinsportret werkt. Volgens Webley draait de film vooral om vaderschap, de moeite die mannen vaak hebben om hulp te vragen en de druk om als kostwinner overeind te blijven, zeker in het Amerikaanse Midwesten.

Webley vertelt dat hij bewust afzag van extra politieke uitleg of achtergrondinformatie in de film zelf, omdat hij de menselijke kant van het verhaal niet wilde overschaduwen. De slottekst moet juist duidelijk maken hoe deze fictieve rit verbonden is met echte, schrijnende statistieken en met een groter sociaal probleem waar veel kijkers mogelijk niet direct bij stilstaan.