Duran Duran-toetsenist Nick Rhodes: 'Het is moeilijk te geloven, maar we zijn nog steeds goede vrienden'

In dit artikel:

Nick Rhodes, toetsenist en medeoprichter van Duran Duran, blijft na 45 jaar een belangrijke creatieve kracht binnen de Britse band. In een gesprek in Londen vertelt hij over zijn liefde voor mode, kunst en beeld, maar ook over de vriendschap en samenwerking die de groep al sinds 1978 bijeenhouden.

Rhodes groeide in Birmingham op met bassist John Taylor, met wie hij Duran Duran oprichtte. De band werd wereldberoemd met nummers als ‘Planet Earth’, ‘The Reflex’, ‘Ordinary World’ en ‘A View to a Kill’. Vanaf het begin bepaalde Rhodes met make-up, opvallende kapsels, glitterpakken en jasjes met schoudervullingen mede het visuele imago van de groep. Hij zegt niet trendgevoelig te zijn en liever een goed, eigenzinnig kledingstuk te dragen dan iets wat iedereen aanheeft. Zijn stijl is volgens hem belangrijker dan mode op zichzelf.

De muzikant bemoeit zich binnen Duran Duran vooral met de visuele kant: hij werkte aan platenhoezen, koos kunstenaars en hield zich bezig met kostuums en podiumpresentatie. De andere bandleden hebben eveneens hun eigen verantwoordelijkheden, maar beslissingen worden gezamenlijk genomen. Volgens Rhodes is de muziek de kern; samenwerkingen met modeontwerpers, fotografen, filmmakers en andere kunstenaars zijn aanvullingen daarop. De band bewaart bovendien een groot kledingarchief, met veel ontwerpen van de onlangs overleden Antony Price. Mogelijk wordt dat ooit tentoongesteld.

Zijn artistieke smaak werd al vroeg gevormd door televisie, films, muziek en museumbezoek. Hij bewondert onder anderen David Bowie, Roxy Music, Kraftwerk, The Clash, The Sex Pistols, Andy Warhol en Grace Jones. Vooral artiesten met een uitgesproken identiteit spreken hem aan. Ook de tekenfilms en visuals tijdens het Duran Duran-concert in het Tilburgse Spoorpark passen in zijn belangstelling voor beeld en verbeelding. Rhodes zegt dat buitenoptredens een bijzondere, bijna samenzweerderige sfeer hebben.

Duran Duran viert de lange geschiedenis onder meer met postzegels waarop albumhoezen staan. Volgens Rhodes is dat voor Britten een grote erkenning, vergelijkbaar met een officieel stempel van de Royal Mail. De band behoort daarmee tot een select gezelschap, na onder meer The Beatles en The Who. De postzegels hebben voor hem ook een persoonlijke betekenis: hij denkt aan zijn overleden vader, die postzegels nauwgezet verzamelde.

Ondanks de lange loopbaan blijven er nieuwe projecten. Op 31 oktober staat Duran Duran met een grote Halloween-show in The O2 Arena in Londen. Rhodes werkt daarnaast aan fotoboeken en produceerde tijdens de pandemie een album van Wendy Bevan. Ook verschijnt volgend jaar waarschijnlijk ‘Reportage’, een album met materiaal waaraan gitarist Andy Taylor ongeveer twintig jaar geleden meewerkte. Het is vrijwel af, maar moet nog worden opgepoetst.

Andy Taylor verliet Duran Duran eerder voor een solocarrière en kon in 2022 niet deelnemen aan de ceremonie rond de opname van de band in de Rock & Roll Hall of Fame. Toen werd bekend dat hij vergevorderde prostaatkanker heeft. Rhodes zegt dat Taylor stabiel is, maar niet meer de man van vroeger. Een volledige reünie is er niet gekomen, al speelde Taylor incidenteel mee.

Rhodes benadrukt dat de bandleden nog altijd goede vrienden zijn. Ze kennen elkaars stemmingen en houden intensief contact, ook wanneer ze niet samen aan een project werken. De onderlinge dynamiek is volgens hem soms intens, maar de gedeelde geschiedenis en het vertrouwen maken de samenwerking mogelijk. Hij ziet Duran Duran als een klein bedrijf met gelijkwaardige partners en verschillende afdelingen.

De muzikant had aanvankelijk verwacht dat de band hooguit enkele jaren zou bestaan. Dat Duran Duran nog steeds actief is, schrijft hij toe aan hard werken, een eigen geluid en het vermogen kansen te grijpen. Voorlopig wil hij doorgaan zolang de muziek goed blijft. Naast optreden en creëren worstelt Rhodes met slapeloosheid en een overvolle gedachtenstroom. Hij maakt daarom voortdurend lijstjes. Alleen wandelen in musea en kunstgaleries brengt hem naar eigen zeggen echt rust.