Een economisch mirakel in Nederland? En gaat China ons kapot concurreren?

In dit artikel:

Nederland noteerde deze week een opvallende sprong in de arbeidsproductiviteit: een toename van 2,4%. Dat cijfer geeft aan hoeveel economische output er per gewerkt uur wordt geproduceerd. De verklaring is deels mechanisch: het aantal gewerkte uren daalde licht terwijl de totale economie nog groeide, waardoor de efficiëntie per uur omhoog ging. Het blijft echter de vraag of dit een duurzame verbetering is of een tijdelijke samenloop van factoren (bijvoorbeeld samenstellingseffecten of kortere werktijden).

Tegelijkertijd kreeg het thema handelsbalansen aandacht. Tekorten en overschotten bestaan voortdurend, maar langdurige grote verschillen betekenen vaak opbouw van industrie in exporterende landen en afbraak in importerende landen. ING waarschuwt dat Europa’s handelsoverschot kan wegsmelten en bij een langdurig conflict zelfs in een tekort kan omslaan. Dat is niet per se een ramp: landen als de VS draaien al decennialang tekorten maar blijven welvarend dankzij hun vermogen veel te lenen en de status van de dollar als internationale reservemunt. Europa’s groeimodel daarentegen leunt zwaarder op industriële export, waardoor veranderingen in de handelspositie andere economische gevolgen kunnen hebben.

Verder stond deze week de hoorzitting van Kevin Warsh centraal, Trumps kandidaat voor het voorzitterschap van de Amerikaanse centrale bank. De zitting verliep verdeeld langs partijlijnen: sommige Democraten testten zijn onafhankelijkheid scherp, terwijl Republikeinen hem ruimhartiger benaderden. De discussie draaide vooral om zorgen dat Warsh politiek zou buigen voor druk van de president, die al heeft gezegd dat hij een renteverlaging verwachtte.