Een onzichtbare koffer

In dit artikel:

Een Marokkaanse ondernemer blikt terug op haar komst naar Nederland op haar 18e, met één koffer en grote ambities. Ze begon als schoonmaker in de bouw, leerde Nederlands en groeide stap voor stap door naar functies op de werkvloer en uiteindelijk naar het eigenaarschap van het bouwbedrijf waar ze ooit werkte. Later kreeg ze erkenning als Zakenvrouw van het Jaar, maar zij ziet dat vooral als een bevestiging van doorzettingsvermogen, niet als een eindpunt.

Tijdens de bouwcrisis werd haar leiderschap echt getest. In plaats van af te wachten nam ze verantwoordelijkheid en hield ze vast aan het idee dat leiderschap niet afhangt van een titel, maar van handelen in moeilijke tijden. Ze beschrijft ook hoe ze als vrouw met een Marokkaanse achtergrond vaak vooroordelen tegenkwam, maar ervoor koos om die niet te bevechten met woorden, maar met betrouwbaarheid en resultaat.

Tegenwoordig verbindt ze bouw-, vastgoed- en duurzame-energieprojecten tussen Nederland en Marokko. Volgens haar draait succesvolle samenwerking niet om afkomst of grenzen, maar om vertrouwen. Haar slotboodschap: haar ‘onzichtbare koffer’ vol waarden van haar ouders bleek uiteindelijk haar grootste bezit.