Een sculptuur aan de wand

In dit artikel:

Reinder Schmidt maakt driedimensionale wandwerken van textiel waarin randen, rafels en laagjes centraal staan. Opgeleid als modeontwerper aan de Kunstacademie Maastricht, begon hij tijdens zijn werk bij het modelabel Hul le Kes reststoffen aan elkaar te naaien tot een eigen ‘canvas’ dat hij vervolgens schildert. Elk werk heeft één kleur — van aardetinten en kobaltblauw tot brons — maar geen stuk is hetzelfde: van positie afhankelijk verandert de beleving door lichtval, schaduwen en textuur.

Dit voorjaar toonde Schmidt zijn werk op designbeurs Object Rotterdam, waar dit type tactiele, soms bijna architectonische wandsculpturen veel aandacht kreeg. Ze worden vaak gepresenteerd op designbeurzen (en minder in traditionele galeries), hebben doorgaans toegankelijke prijzen en spreken interieurontwerpers en architecten aan omdat ze sfeer en ritme toevoegen zonder dominant te zijn. Maike Borst van interieurstudio &Space gebruikt dergelijke objecten regelmatig in haar inrichtingen; ze waardeert de gelaagdheid en de interactie met licht, schaduw en omgeving, en ziet ze zowel subtiel als juist als opvallend kleuraccent werken.

De werken roepen associaties op met het reliëfwerk van Jan Schoonhoven, waar ook spel met herhaling, licht en schaduw centraal stond. Schmidt benadrukt het ambachtelijke en circulaire karakter van zijn praktijk: het hergebruik van materialen maakt van restafval een spreektuig in huis — een tastbaar, handgemaakt tegenwicht in een steeds digitalere beeldcultuur — en leidt geregeld tot verkoop via kanalen als Instagram.

Of je ze kunst of design noemt doet er niet zoveel toe; deze wandstukken functioneren als kameleons in interieurs: makkelijk te combineren en toch visueel intrigerend.