Factbox-Warsh betreedt Fed-podium met directe uitdagingen en langetermijnagenda

In dit artikel:

Kevin Warsh voert op 16–17 juni zijn eerste beleidsvergadering als voorzitter van de Amerikaanse Federal Reserve, met een persconferentie de volgende dag op woensdag 14.30 uur EDT (18.30 GMT). Markten rekenen erop dat de Fed de rente ongewijzigd laat; beleggers zullen vooral letten op de formulering van de slotverklaring, de bijgestelde prognoses van beleidsmakers en op Warshs eigen toelichting voor signalen over de nieuwe koers.

Warsh pleit voor een compacter beleidsstatement en minder nadruk op zogeheten forward guidance. Hij vindt dat te veel voorspellende uitspraken de centrale bank vastzetten als de economie verandert; in crisisperiodes ziet hij wél een rol voor expliciete guidance, maar in normale tijden niet. Het weglaten van vage zinsneden over “aanvullende aanpassingen” zou tegelijkertijd Warshs voorkeur weerspiegelen en ruimte scheppen voor het idee dat renteverhogingen dit jaar niet uitgesloten zijn.

Ook wil Warsh de brede en frequente openbare communicatie van de Fed terugschroeven. Hij is kritisch op de regelmatige persconferenties, de uitgebreide driemaandelijkse Summary of Economic Projections en het grote aantal toespraken van gouverneurs en regionale bankchefs, omdat die volgens hem publieke verwarring kunnen zaaien. In praktijk zal ingrijpende hervorming van de communicatiestijl lastig zijn: het instituut is de afgelopen jaren juist transparanter geworden en er is geen consensus onder beleidsmakers over minder spreken. Warsh kan wel op eigen houtje keuzes maken, bijvoorbeeld door persmomenten korter of minder uitgebreid in te vullen.

Economisch staat hij voor een spanningsveld: president Donald Trump verwacht renteverlagingen, terwijl recente sterke banengroei en inflatie ruim boven het 2%-doel sommige collega’s havikachtiger maken. Warsh heeft eerder gesuggereerd dat structurele ontwikkelingen — zoals productiviteitsopbrengsten door AI of een kleinere balans van de Fed — op termijn de leenkosten kunnen drukken, maar koppelen van huidig beleid aan zulke toekomstvisies zou volgens hem paradoxaal zijn omdat het neerkomt op de guidance waar hij tegen is, en het brengt risico’s als de verwachte ontwikkelingen anders uitpakken. Hij heeft ook vragen opgegooid over de manier waarop inflatie wordt gemeten, wat kan meespelen bij eventuele dataherzieningen.

Over de 2%-inflatiedoelstelling was Warsh op zijn hoorzitting terughoudend: hij stelde geen strikte bevestiging ervan, maar pleitte tegen een obsessie op de tweede decimaal. Dat baart sommige collega’s zorgen, omdat een verminderde geloofwaardigheid van het doel de verwachtingen en daarmee de inflatie kan beïnvloeden.

Wat de balans en toezicht betreft, is Warsh een felle criticus van ruime activa-aankopen buiten acute marktdesaturatie. Hij wil de “voetafdruk” van de Fed verkleinen en kan worden gesteund door toezichtsvoorstellen van vicevoorzitter Michelle Bowman die het aanhouden van overtollige reserves verminderen. Toch zijn omvangrijke balansverkleining en veranderingen in hoe de Fed de beleidsrente handhaaft politiek en technisch lastig, en er is geen brede overeenstemming over de uiteindelijke omvang. Wel bestaat enige eensgezindheid dat hypotheekpapier minder noodzakelijk is en dat Treasury-bezit beter moet aansluiten op marktlooptijden.

Warshs eerste persconferentie zal belangrijk zijn om te zien hoe hij korte-termijnsignalen — die pleiten voor verkrapping — probeert te verenigen met een langetermijnverhaal over structurele veranderingen en een compactere centrale bank.