Fed gaat rumoerig 2026 in: termijn Powell eindigt, onafhankelijkheid getest

In dit artikel:

De laatste Fed-vergadering van dit jaar valt samen met de opmaat naar een turbulent 2026, waarin ingrijpende personele wisselingen en juridische aanvaringen de koers van de Amerikaanse centrale bank kunnen bepalen. Het belangrijkste draaipunt is dat voorzitter Jerome Powell in mei aan het einde van zijn leiderschapstermijn komt te staan; president Donald Trump zal naar verwachting vroeg in het jaar een opvolger voordragen uit een korte lijst waar onder anderen zijn economische raadgever Kevin Hassett op voorkomt. De kandidaat moet daarna een hoorzitting bij de Senaatsbankcommissie doorstaan en vervolgens in de voltallige Senaat bevestigd worden, zodat de nieuwe voorzitter mogelijk al de FOMC-vergadering van juni kan voorzitten.

De machtsverhoudingen binnen de Fed zijn complex: een zevenkoppige Board of Governors (door de president benoemd en door de Senaat bevestigd), twaalf regionale Fed-presidenten met eigen verantwoordelijkheid, en het rentebepalende Federal Open Market Committee, dat bestaat uit de gouverneurs en vijf roulerende regionale presidenten. Die structuur maakt het voor de regering lastig om snel grote beleidsveranderingen door te voeren. Zelfs met een nieuw voorzitterschap kan Trump tijdens zijn ambtstermijn naar verwachting slechts maximaal drie van de zeven zetels vullen vanwege de gespreide 14-jaarstermijnen.

De beleidsdiscussies laten al diepe scheuren zien: meerdere regionale bankpresidenten hebben zich uitgesproken tegen renteverlagingen uit vrees voor hogere inflatie, terwijl enkele door Trump benoemde gouverneurs juist pleitten voor lagere rentes. Extra versoepelingen zullen dus niet eenvoudig te realiseren zijn en zullen waarschijnlijk afhangen van economische data — en van politieke timing, aangezien tussentijdse verkiezingen kunnen bepalen wie straks het Congres beheerst.

Een andere onzekerheid is de juridische strijd rond gouverneur Lisa Cook, die Trump probeerde te ontslaan om een zetel vrij te maken. Cook vecht dat ontslag aan en mocht voorlopig aanblijven; het Hooggerechtshof heeft aangekondigd de zaak in januari te behandelen. Die uitspraak kan precedent scheppen over de vraag of en hoe presidentsmacht gebruikt kan worden om de onafhankelijkheid van de centrale bank te ondermijnen.

Ook de benoemingen van presidenten van de regionale Federal Reserve-banken staan in de schijnwerpers. Minister van Financiën Scott Bessent suggereerde recentelijk dat regionale leiders dichter bij hun districtsregio’s zouden moeten wonen, een ongebruikelijke interventie in wat traditioneel lokale selectieprocedures zijn. De regionale presidenten spelen een belangrijke rol in het monetaire debat en worden binnenkort geëvalueerd voor nieuwe vijfjarige termijnen, wat opnieuw politieke aandacht kan aantrekken.

Tot slot heeft de Fed naast rentebesluiten meerdere hefbomen — zoals communicatiebeleid, budgetten en bankregulatie — die Washington kan proberen te beïnvloeden. Maar voor substantiële veranderingen is een meerderheid in de Board of Governors nodig, waardoor snelle koerswijzigingen minder waarschijnlijk zijn zonder brede politieke en institutionele steun.