Fed in 2020: zorgen over verdeeldheid en onafhankelijkheid tijdens pandemie
In dit artikel:
Begin 2020 reageerde de Amerikaanse Federal Reserve met snelle renteverlagingen en omvangrijke obligatieaankopen om financiële markten van liquiditeit te voorzien toen COVID-19 zich buiten China verspreidde. Vrijgegeven notulen van besloten vergaderingen uit dat jaar laten zien dat voorzitter Jerome Powell binnen de Fed meer verdeeldheid moest overbruggen dan eerder publiek bekend was, en dat bezorgdheid over de institutionele onafhankelijkheid meewoog in de beleidskeuzes.
In maart kwamen beleidsmakers twee keer bijeen: op 3 maart werd in een spoedvergadering de rente met 50 basispunten verlaagd, unaniem. Op 15 maart volgde een extra stap van 100 basispunten — daarbij was er geen volledige eensgezindheid. Cleveland-voorzitter Loretta Mester stemde tegen; Raphael Bostic, Robert Kaplan en vicevoorzitter voor toezicht Randal Quarles uitten aanvankelijk ook terughoudendheid. Enkele leden vreesden dat een grote renteverlaging paniek kon signaleren of de Fed’s stabiliserende inspanningen zou ondermijnen, zeker in het licht van signalen dat fiscale steun van het Congres in de maak was.
Powell pleitte fel voor stevig ingrijpen en de groep nam uiteindelijk een activistischer koers aan. Op voorstel van Minneapolis-voorzitter Neel Kashkari werden de obligatieaankopen ‘open-ended’ gemaakt in plaats van met vaste limieten — een keuze die in de maanden daarna leidde tot honderden miljarden dollars aan aankopen. Tegelijkertijd groeide de zorg dat zulke ruime interventies de perceptie van politieke beïnvloeding konden versterken, met name toen de Fed ook programma’s voor bedrijfsfinanciering overwoog. Philadelphia-voorzitter Patrick Harker waarschuwde dat noodmaatregelen onder de nationale noodtoestand als toegeven aan politieke druk zouden kunnen worden gezien.
Diezelfde terughoudendheid over reputatie en bevoegdheden was doorslaggevend bij het laten varen van yield curve control (YCC) in de zomer van 2020 — een beleid om langetermijnrentes aan banden te leggen. Meerdere beleidsleden, onder wie James Bullard, vonden YCC onvoldoende verenigbaar met de onafhankelijkheid van de centrale bank, een essentiële voorwaarde voor geloofwaardige bestrijding van inflatie en ondersteuning van maximale werkgelegenheid.
De notulen tonen daarmee hoe de Fed balanceerde tussen dringend economisch ingrijpen en het bewaken van haar institutionele autonomie te midden van de grootste economische schok van die periode.