Feitenbox: Private kredietfondsen zien hernieuwde uitstroom in tweede kwartaal

In dit artikel:

Welgestelde beleggers bij Amerikaanse private kredietfondsen zetten de sector in het tweede kwartaal opnieuw onder druk door flinke terugkoopverzoeken, aangewakkerd door zorgen over blootstelling aan softwarebedrijven, waarderingen en gebrek aan transparantie. Inkoopvensters van grote niet-beursgenoteerde fondsen sloten afgelopen vrijdag, terwijl toezeggingen en kwartaalfilings vroege signalen van aanhoudende vraag naar terugkoop lieten zien.

Reuters keek naar acht grote vehicles: in het eerste kwartaal bedroegen terugkopen daar gezamenlijk ongeveer $7,1 miljard — het hoogste niveau in de dataset — en lagere kapitaalinstroom plus terugkoopdeadlines in juni vormen een nieuwe toets voor de vraagzijde.

Blackstone beperkte de inkoop bij het Blackstone Private Credit Fund nadat beleggers in het tweedekwartaal probeerden circa 10% van de uitstaande aandelen in te leveren, wat het dubbele was van de standaardkwartaalgrens van 5%. Het fonds rapporteerde dat de instroom ongeveer 2% van de intrinsieke waarde bedroeg, wat resulteerde in een netto-uitstroom van circa 3% van de NAV. Voor het Blackstone Credit-fonds (BCRED) werden alle Q1-verzoeken voldaan, maar de vraag naar terugkoop in Q2 liep later in de aanbiedingsperiode terug en was voor onshore-beleggers lager dan in het voorgaande kwartaal.

Cliffwater meldde dat beleggers in zijn $31,3 miljard tellende private kredietfonds voor het tweede kwartaal verzoeken indienden om 17% van de aandelen te laten inkopen, terwijl het fonds terugkopen limiteert tot 5%. Dat is een stijging ten opzichte van Q1, toen 14% werd gevraagd en de limiet op 7% lag. Het Cliffwater-fonds is een zogenaamd intervalfonds dat periodiek ingeval van verzoeken een inkoopaanbod doet en een brede portefeuille van zo’n 4.000 activa beheert, waaronder directe bedrijfsleningen en belangen in andere fondsen.

De ontwikkelingen benadrukken de spanning tussen de beperkte liquiditeit van veel private-kredietstructuren en de neiging van beleggers om bij sector- of waarderingszorgen snel om liquide opties te vragen. Fondsen met inkooplimieten of intervalstructuren riskeren hierdoor herhaalde tests van hun vermogen om grote terugkoopdruk duurzaam te absorberen, zeker met belangrijke deadlines in juni in het vooruitzicht.