Fotograaf Awoiska van de Molen: 'Ik weet nog dat ik bij het zien van een berg een enorme troost voelde opkomen'

In dit artikel:

Fotograaf Awoiska van der Molen maakt indringende, donkere beelden van natuur waarin niet altijd herkenbaar is wat men ziet of op welk moment van de dag de foto is genomen. Ze werkt bewust langzaam met een analoge camera en traditionele druktechnieken, zoals zilvergelatine- en kooldruk. Haar doel is niet het vastleggen van een landschap, maar van de lichamelijke en emotionele ervaring van het verblijf in de natuur.

Van der Molen brengt weken door in afgelegen gebieden en fotografeert pas wanneer ze zich sterk met een plek verbonden voelt. In de natuur ervaart ze veiligheid en troost, mede doordat ze opgroeide in een chaotisch gezin. Die zoektocht naar stilte sluit volgens haar juist goed aan bij klassieke muziek.

De afgelopen jaren werkte ze samen met verschillende componisten. Hun muziek combineert ze met langzaam bewegende beeldprojecties waarin foto’s in elkaar overvloeien en soms sterk worden uitvergroot. Bij Dat Bolwerck in Zutphen en tijdens het BredaPhoto Festival zijn meerdere van deze audiovisuele werken te zien. In Breda wordt onder meer The Living Mountain getoond, haar eerste muzikale samenwerking met componist en bergbeklimmer Thomas Larcher, waarvoor ze diens geboortestreek Zuid-Tirol fotografeerde.

Ook maakte ze werk bij muziek van Calliope Tsoupaki, geïnspireerd door een Griekse rots, en The Humanness of Our Lonely Selves. In dat laatste project tonen de beelden geen natuur, maar verlichte ramen in het nachtelijke Japanse platteland. Volgens Van der Molen verdiept muziek de verstilde, aardse ervaring die haar foto’s oproepen.