Gaat Trumps Fed-keuze de rente fors verlagen? De markt denkt van niet: McGeever

In dit artikel:

Jamie McGeever (Reuters) bespreekt de kloof tussen wat financiële commentators vrezen en wat markten daadwerkelijk inprijzen rond de mogelijke opvolging van Jerome Powell als voorzitter van de Federal Reserve. Powell’s termijn loopt in mei af; president Trump heeft zijn belangrijkste economische adviseur, Kevin Hassett, als voorkeurskandidaat genoemd. Commentatoren verwachten dat Hassett als loyale Trump-aanhanger sterk duifser beleid zal voeren en renteverlagingen zal forceren, ongeacht macro-economische fundamenten. De markten zien dat anders.

Rentesfutures reflecteren slechts zo’n 75 basispunten aan verlagingen tegen het einde van 2026 — in feite drie kwartprocentten: waarschijnlijk twee verlagingen nog tijdens Powells termijn en één in de tweede helft van 2026 onder de nieuwe voorzitter. Dat suggereert dat beleggers geen groot, abrupt versoepelingsbeleid verwachten, en beperkt daarmee ook de koersruimte voor aandelen en de neerwaartse druk op de dollar. Een Reuters-peilingresultaat dat in de column wordt aangehaald, plaatst de S&P 500 eind 2026 op circa 7.490 punten (ongeveer 9% boven het recente slotniveau), een gematigde verwachting.

De auteur legt uit waarom beperkte verruiming plausibel is. De nieuwe voorzitter erft een economie met een verzwakte arbeidsmarkt maar aanhoudende inflatie rond 3% — ver boven de Fed-doelstelling van 2% — en een beleidsniveau dat na de verwachte verlagingen al naar ongeveer 3,25–3,50% zou kunnen dalen. Dat levert reële rentes rond nul op, en in combinatie met verwachte fiscale stimulansen (belastingverlagingen uit de zogenoemde "One Big Beautiful Bill" en mogelijk door tarieven gefinancierde cheques) is er weinig ruimte voor een veel ruimere monetaire koers.

Daarnaast staat de opvolger voor de taak om consensus te vinden in een sterk gepolariseerd FOMC. In 2026 worden twee vermoedelijk havikachtige presidenten (Cleveland en Dallas) stemgerechtigd, wat splitsing kan verdiepen. De kolom merkt op dat dissens al dit jaar relatief vaak voorkwam en dat sterk verdeelde stemmingsuitslagen (bijv. 7-5) een beleidstransformatie bemoeilijken, ook als de voorzitter meer duifser wil optreden.

Kortom: politieke druk en retoriek rond een Trump-loyalist als Fed-voorzitter bestaan, maar markten en economische omstandigheden beperken hoe ver het monetaire beleid daadwerkelijk kan versoepelen.