Hardo, de kunstenaar voor wie de financiële wereld een speeltuin is

zaterdag, 16 mei 2026 (00:34) - Het Financieele Dagblad

In dit artikel:

In Chelsea, New York opent onder het pseudoniem Hardo de tentoonstelling Haute Finance 101 in de Caelum-galerie: een visuele ode aan en kritische blik op de wereld van private equity, flitshandel en de Bloomberg-terminal. De maker is een Nederlandse grondstoffenhandelaar met een achtergrond in fusies & overnames en private equity; hij werkt anoniem om zijn financiële carrière te beschermen en verhuisde in 2023 met zijn gezin naar New York.

De grote prints — tussen anderhalve en drie meter breed — zijn nachtelijke creaties die ontstaan uit PowerPoint‑slides vol statistieken, ideeën en financiële insidegrapjes. Veel werken refereren expliciet aan bekende spelers en schandalen: een Risk‑achtig wereldkaartwerk plaatst handelsgiganten als Trafigura, Glencore en Vitol als machtsfactoren; verborgen details verwijzen naar de nikkelaffaire van Trafigura, de Dutch Disease in West‑Afrika en zelfs commerciële eigenaarschap van de kerstman in Lapland.

Andere stukken laten het financiële ecosysteem zien als spel of spektakel: een Kandinsky‑achtige weergave toont het carrièrepad van M&A‑bankiers als schaakstukken (Goldman Sachs als dame), flitshandel wordt gesymboliseerd door aan elkaar gekoppelde Formule‑1‑circuits, hedgefondsen als drivingrange waar pensioenfondsen fungeren als golfballen op zoek naar ‘alfa’, en er zijn verwijzingen naar NYSE‑Bondparodieën en paardenraces voor start‑ups richting IPO.

Hardo noemt zijn werk geen loutere aanklacht maar eerder “kritische lof”: hij bewondert de intellectuele kant van de sector maar hekelt de excessen en de rigide structuren die nieuwe generaties vaak de ruimte ontnemen. Op een muur staat een expliciete boodschap: “Onthoud plezier. Bouw speeltuinen van mogelijkheden, geen systemen van rigiditeit.” Die toon weerspiegelt ook waarom veel details bewust obscure zijn — het draait voor hem om het plezier van maken, ook als niet iedereen alle referenties vangt.

De werken verschijnen in series van maximaal tien edities; de eerste print start rond $40.000, opvolgende drukken stijgen met 11%. De verkoop loopt goed: tijdens de opening zijn al meerdere stukken verkocht aan kopers in Londen en Dubai en sommige series zijn volledig uitverkocht.

Dit is voor Hardo het begin van meer tentoonstellingen. Op de wand hangen al halfvoltooide series over toezicht en het doolhof van de financiële regulering (met verwijzingen naar de SEC) en over de rol van de Bank for International Settlements. Hij plant bovendien projecten over inflatie en een “reis om de wereld in achttien transacties” — kortom, nog genoeg materiaal om zijn dubbelrol als insider en beeldmaker langer voort te zetten.