Hugo de Jonge wil van Zeeland geen Florida maken: 'Je kunt geen samenleving bouwen met alleen pensionado's'
In dit artikel:
Hugo de Jonge, sinds september vorig jaar commissaris van de koning in Zeeland, zet stevig in op een groeistrategie voor de provincie en kijkt reikhalzend naar het nieuwe kabinet. Niet zozeer omdat het CDA terug in de Trêveszaal zou komen, maar omdat de beleidsagenda van VVD-leider Bontenbal en D66-leider Jetten volgens hem goed aansluit op de Zeeuwse prioriteiten: regionale strategische samenwerking met het Rijk om grote transities mogelijk te maken.
In zijn werkkamer in het provinciehuis in Middelburg toont De Jonge een bijna vijftig pagina’s tellende brochure van het Overleg Zeeuwse Overheden, met een toekomstvisie richting 2050. De commissaris profileert zich nadrukkelijk als boegbeeld en ambassadeur van die plannen. Persoonlijk raakt hem de opdracht: teruggekeerd uit Rotterdam en Den Haag naar zijn geboortestreek Zeeuws-Vlaanderen, ziet hij ruimte en kansen die elders in Nederland schaars zijn.
Centrale opgave is demografische groei: Zeeland stagneert rond de 400.000 inwoners, wat druk zet op voorzieningen als zorg en openbaar vervoer. De Jonge pleit daarom voor grootschalige woningbouw en extra inwoners — expliciet ook vanuit Vlaanderen benaderd, omdat steden als Gent en Antwerpen duur zijn en veel Zeeuwse woonruimte aantrekkelijk kunnen vinden. Als voorbeeld noemt hij Terneuzen: gunstige ligging aan de Westerschelde, een grote Dow-vestiging en ruimte voor circulaire en groene industrie, plus veel potentiële woningbouwlocaties.
Economisch wil De Jonge meer bedrijvigheid in sectoren waarin Zeeland van oudsher sterk is: voedsel, waterbeheer en energie, en daarbij kenniscentra, onder meer rond kernenergie. Volgens hem zijn duizenden vacatures in de havenzone (Vlissingen–Terneuzen–Gent) en bijna 21.600 werknemers in het Zeeuwse havengebied signalen dat arbeidsaanbod en opleidingen moeten meegroeien. Om dit te realiseren zoekt de provincie duidelijke afspraken met het Rijk over investeringen in woningbouw, nieuwe kerncentrales en betere ontsluiting — onder meer een upgrade van de Midden-Zeelandroute.
Tegenstanders zien Zeeland liever inzetten op toerisme en seniorenhuisvesting; econoom Paul Brusse betitelde recente ambities als onrealistisch. De Jonge houdt vast aan een ander narratief: alleen een gezonde mix van jong en oud creëert een leefbare samenleving. Hij wijst op veranderingen in beleidscontext sinds de mislukte verhuizing van de marinierskazerne naar Vlissingen en meent dat beslissingen nu anders zouden uitpakken door toegenomen ruimtebehoefte van Defensie.
Kort: De Jonge streeft ernaar Zeeland voor te bereiden op 2050 door meer woningen, nieuwe industrie en betere infrastructuur, gesteund op samenwerking met het Rijk. Zijn ambitie is de provincie zo te versterken dat jongeren er willen blijven en gezinnen er met plezier hun kinderen grootbrengen.