John Madu, een hedendaagse Van Gogh

In dit artikel:

John Madu, een hedendaagse kunstenaar uit Lagos (1983), brengt in zijn werk heden, recente geschiedenis en klassieke kunst samen, waarbij hij iconische schilders als Van Gogh, Klimt en Haring herinterpreteert met eigentijdse elementen zoals gamcontrollers en herkenbare alledaagse voorwerpen. Als eerste Afrikaanse kunstenaar met een tentoonstelling in het Van Gogh Museum creëerde hij tien nieuwe werken gebaseerd op zeven van Van Goghs doeken, waarbij hij bewust de populairste werken negeerde om dieper in diens leven en minder bekende oeuvre te duiken. Madu ziet Van Gogh niet alleen als tragisch, maar ook als hoopvol en romantisch, met een indrukwekkend kleurgebruik en verlangen om mensen iets te bieden – een missie die hij zelf ook nastreeft met zijn kunst.

Hoewel Madu geen formele kunstopleiding volgde, maar Policy and Strategic Studies studeerde in Lagos, voelde hij zich geroepen tot het kunstenaarschap na een openbaring tijdens zijn dienstplicht in een noordelijk natuurgebied van Nigeria. Zijn vroege werken waren reflecties op zijn innerlijke strijd en vooral in zwart-wit uitgevoerd. Hij vertrouwt op zijn aangeboren talent en spontane creativiteit, startend met een idee dat hij direct omzet in kunst zonder te sleutelen aan academische conventies of ingewikkelde ‘art speak’. Voor hem moeten kunstwerken vooral toegankelijk zijn en plezier geven, vrij van elitaire barrières.

Madu’s werken verbinden tijden, culturen en mensen, illustreert hij ook met zijn interpretatie van migratie, een groot thema in Nigeria dat hij koppelt aan Van Goghs eigen levenspad als immigrant. Toch blijft Lagos zijn thuisbasis, ondanks de politieke onrust, mede door een groeiende kunstscene en een toenemende interesse van verzamelaars. Zijn streven is om met zijn kunst de geschiedenis van nu te archiveren en daarmee toekomstig publiek te raken zoals wij de Mona Lisa beleven, met beelden die als levendig gezelschap blijven bestaan. Zijn expositie toont niet alleen levendigheid en kleur, maar belicht ook de culturele kruisbestuiving en universele menselijke gevoelens, met een boodschap van hoop en verbinding in een complex moderne wereld.