Kunst met Jezus in de hoofdrol: zien is geloven

In dit artikel:

De tentoonstelling ‘Your own personal Jesus’ in kunstcentrum 38CC en de Oude Kerk in Delft onderzoekt welke betekenis religieuze beelden nog hebben in een samenleving waarin geloof, moraal en beeldvorming voortdurend veranderen. Drie kunstenaars benaderen dat onderwerp vanuit verschillende invalshoeken.

Folkert de Jong (1972) toont in 38CC zijn installatie ‘God’s Army’: een leger van uit schuim gemaakte, gekruisigde Christusfiguren. De wankele lichamen lijken uiteen te vallen en roepen door hun aantallen een dreigende, demonische sfeer op. De Jong werd geïnspireerd door de marionetten van zijn overleden moeder, die zonder poppenspeler achterbleven. Hij gebruikt het afbreken en opnieuw samenstellen van religieuze beelden om te onderzoeken waar mensen spiritualiteit, hoop en betekenis aan materialen toekennen. Hoewel hij niet meer gelooft, zegt zijn christelijke opvoeding nog altijd door te werken in zijn moraal en fascinatie voor religieuze beeldtaal. Zijn werk stelt ook de vraag hoe mensen zich kunnen bevrijden van vooroordelen en onbegrip.

Arie Schippers (1952) schilderde tien grote doeken over de kruisafname van Jezus, waarvan zes in de Oude Kerk en vier in 38CC hangen. Zijn christelijke jeugd en de barokke schilderkunst van onder anderen Caravaggio vormen de basis van deze reeks. Schippers vermengt klassieke religieuze scènes met hedendaagse voorbijgangers, engelen in de vorm van Barbapapa’s en stripfiguren. Hij zegt geen specifieke boodschap te hebben, maar wil bezoekers ook niet kwetsen. Na de tien schilderijen voelde hij zich bevrijd van een taak en kon hij zijn christelijke achtergrond loslaten.

De tentoonstelling bevat daarnaast werk van de Poolse kunstenaar Martyna Marciniak (1991). Zij maakte een replica van de witte pufferjas uit een in 2023 viraal verspreid, door AI gegenereerd beeld van paus Johannes II. De digitale afbeelding leek echt, maar bevatte zichtbare anatomische en technische fouten. Met de jas en een bijbehorende video onderzoekt Marciniak hoe AI onze beoordeling van beelden beïnvloedt. Ze wil het gesprek verleggen van de simpele tegenstelling tussen echt en nep naar de manier waarop beelden zelf ons geheugen en oordeel vormen.