'Markets can stay irrational longer than you can stay solvent'

In dit artikel:

Hedgefondsen verhuren zich steeds vaker aan het shorten van Europese aandelen: ze lenen aandelen, verkopen die onmiddellijk en hopen ze later goedkoper terug te kopen. Dat berichtte de Financial Times recent. Shorten biedt professionele partijen een manier om ook in dalende markten rendement te maken, maar het risico is groot en voor particuliere beleggers vaak ongeschikt.

Shortposities vragen niet alleen dat je voorspelling klopt; ze vereisen ook dat de markt op tijd gelijk krijgt. In tegenstelling tot een longpositie, waarvan het verlies maximaal je inleg is, kent een short theoretisch onbeperkte verliezen als de koers stijgt. Bovendien betaal je rente of premies over geleende effecten of afgedekte verzekeringen; elke dag dat de markt jou ongelijk geeft kost geld en kan je kapitaal uitputten of tot gedwongen sluiting door de broker leiden. Omgekeerd kan ook een op marge gefinancierde longpositie door koersdaling snel in een margin call eindigen.

Een bekend voorbeeld is Michael Burry uit The Big Short. Hij zette zich vanaf 2005 tegen de Amerikaanse huizenmarkt en kocht credit default swaps op gebundelde hypotheken. Pas in 2008 leverde die positie resultaat op; tot die tijd betaalde hij premies, verloor steun van investeerders en kwam bijna ten onder, om uiteindelijk zeer hoge opbrengsten te boeken. Zijn ervaring illustreert het centrale risico: gelijk hebben is iets anders dan op tijd gelijk krijgen.

De vaak geciteerde waarschuwing dat markten langer irrationeel kunnen blijven dan jij solvent blijft wordt vaak toegeschreven aan John Maynard Keynes, maar die toeschrijving is twijfelachtig. Het vroegst gedocumenteerde voorkomen van de zin lijkt uit een Forbes-artikel van 1993 te stammen; een verwarring kan komen doordat Keynes wel een vergelijkbare uitspraak deed over rationele investeringsstrategie in een irrationele wereld.

De les voor particuliere beleggers: shorten is een instrument dat professionele organisaties inzetten binnen een uitgebreide risicobeheersing, met ruime kapitaalbuffers en mandaten die tijd geven om een beleggingsstrategie te laten werken. Particulieren hebben die voordelen meestal niet. Dat maakt voorzichtigheid geboden — het is geen absoluut verbod op short gaan, maar een argument om de risico’s, financieringskosten en tijdshorizon goed te begrijpen. Voor veel particuliere beleggers blijven gediversifieerde, goedkapitaliseerde posities, het gebruik van beschermende opties of het vermijden van blootstelling via marges verstandiger alternatieven.