Met een Russische meester in de moshpit

In dit artikel:

Op IJsland 2, het nieuwe album van Sef en Abel, staat de opvallende track Boeke die bij verschijning direct veel reacties losmaakte. Het nummer gebruikt een sample uit Aptijt (2005) — een herkenbare melodie voor de schrijver die het woord ‘boeke’ (Surinaams voor ‘weggaan’) nog uit de schooltijd kent, toen klasgenoten het refrein schreeuwden bij zijn vertrek.

Waar het origineel vooral een uitroep van vertrek was, gebruiken Sef en Abel het nu als een ode aan lezen. In de tekst stellen ze literatuur voor als toevluchtsoord — van Reve en Mulisch tot Le Guin en Dostojevski — en pleiten ze op eigenzinnige wijze voor meer boeken in het dagelijks leven. De columnist ziet in de song een onverwachte leesbevorderingscampagne: stoere rappers die, midden in festivalgeweld en moderne afleidingen als reels en onlineporno, plotseling oproepen tot leesplezier — een droombeeld voor boekpromotors zoals de CPNB.

Ook wordt Abel neergezet als een punkfiguur uit Amsterdam-Noord: rauw en schurend, maar nu juist hartstochtelijk verknocht aan romans. De schrijver typeert de plaat als een muzikale vertolking van wat hij ‘millennialontgoocheling’ noemt — het besef dat de wereld gebrekkig is, maar dat je toch probeert het beste te maken — en stelt voor zo’n contradictorische leescampagne mogelijk feestelijk te omarmen, bijvoorbeeld met een boek onder de arm in de moshpit. Het stuk verscheen bij FD Persoonlijk.