Michiel Herkemij: 'Mijn grootste fout is dat ik bij Heineken ben weggegaan'

In dit artikel:

Michiel Herkemij (1964) kijkt terug op een internationale carrière als topbestuurder, waarin commercieel succes, moeilijke opdrachten en persoonlijke offers voortdurend door elkaar liepen. Hij is inmiddels commissaris bij interieurbedrijf Eichholtz en fintechbedrijf Optasia, coacht jonge ceo’s en wil meer tijd maken voor zijn gezin.

Bij Eichholtz in Amsterdam beweegt Herkemij zich door de stijlkamers alsof het zijn eigen huis is. Het Nederlandse bedrijf verkoopt vooral een complete woonbeleving: warme, weelderige interieurs waarin meubels, verlichting en accessoires als één geheel worden aangeboden. Eichholtz lanceert twee keer per jaar een nieuwe collectie en levert kant-en-klare concepten aan retailers, architecten en designers. Die formule blijkt internationaal succesvol, onder meer bij luxe serviced apartments.

Herkemij kwam in 2020 als toezichthouder bij Eichholtz binnen, maar werd al snel ceo en de rechterhand van oprichter Theo Eichholtz. Na diens overlijden in 2023 leidde hij de verdere groei. Onder zijn leiding kreeg het bedrijf voet aan de grond in de Verenigde Staten, inmiddels de grootste markt, en groeide het aantal partnerwinkels naar ongeveer vijftig. Eichholtz verkoopt nu in 95 landen. In de zomer van het afgelopen jaar droeg Herkemij het ceo-stokje over aan Albert van der Veen en keerde hij terug als commissaris. Hij bezit enkele procenten van het bedrijf.

Zijn nieuwe commissariaat bij Optasia sluit aan bij zijn internationale ervaring. Het in Dubai gevestigde fintechbedrijf verstrekt microkredieten aan mensen die geen toegang hebben tot traditionele banken. Daarnaast begeleidt Herkemij jonge bestuurders. Hij wil hun de klankbordfunctie bieden die hij zelf naar eigen zeggen heeft gemist, vooral bij moeilijke loopbaankeuzes en de persoonlijke druk die het ceoschap met zich meebrengt.

De twee functies die Herkemij het meest zijn blijven achtervolgen, waren zijn korte periodes bij Sara Lee/Douwe Egberts en vleesconcern Vion. Bij Sara Lee botste hij in 2011 en 2012 met rvc-voorzitter Jan Bennink over de koers na de beursgang. Bij Vion, waar hij in 2014 en 2015 werkte, voelde hij zich als marketeer niet op zijn plaats. De mislukkingen hadden grote gevolgen voor zijn reputatie en privéleven, zeker omdat hij in dezelfde periode scheidde. Hij zegt achteraf dat iemand hem had moeten adviseren deze banen niet aan te nemen. De ervaringen brachten hem ertoe organisatiepsychologie te studeren aan Insead.

Herkemij werd geboren in Amsterdam en groeide op in Haarlem. Zijn vader was marineofficier en zijn moeder kwam uit Chili. De verhalen over verre landen en verschillende culturen vormden zijn belangstelling voor het buitenland. Na een snelle rechtenstudie en een korte periode bij een advocatenkantoor koos hij voor de marine. Vervolgens stapte hij over naar het bedrijfsleven, waar hij bij Amro Bank werkte aan een vernieuwend winkelconcept voor bankkantoren. Na een fusie met ABN Bank vertrok hij naar Rabobank Leasing en daarna naar marketingfuncties in de consumentengoederenindustrie.

In 1994 werd hij bij tabaksproducent BAT aangenomen. Hij werkte in Londen, België en Spanje en was onder meer verantwoordelijk voor Café Crème-sigaartjes en de Spaanse sigarettendivisie. Aanvankelijk stond hij weinig stil bij de gezondheidsrisico’s, maar uiteindelijk keerde hij de sector de rug toe. Toen hij in 2001 werd gevraagd als vicepresident Sales voor Noord-Amerika bij Brown & Williamson, vond hij dat hij zichzelf niet langer kon rechtvaardigen. Hij verliet de tabaksindustrie en ging voor FrieslandCampina naar China en Nigeria, en vervolgens voor Heineken naar Mexico.

Die buitenlandse opdrachten waren uitdagend. In China moest hij een slecht draaiende melkfabriek verbeteren tijdens de SARS-uitbraak, terwijl hij met taal- en cultuurverschillen kampte. In Nigeria kreeg hij te maken met corruptie en zware sociale omstandigheden. Bij Heineken moest hij in Mexico het marktaandeel van de brouwerij Cuauhtémoc Moctezuma terugwinnen op de producent van Corona. Hoewel Herkemij juist plezier had in werken in moeilijke landen, legde het voortdurende verhuizen grote druk op zijn gezin. Zijn eerste huwelijk liep in Mexico stuk. Hij noemt zijn vertrek bij Heineken in 2010, nadat hij geen toezegging kreeg over een stabielere standplaats, de grootste fout van zijn carrière. Zijn ongeduld en gedrevenheid hielpen hem vaak vooruit, maar konden volgens hem ook tegen hem werken.

Bij Carlsberg in Kopenhagen koos hij vanaf 2015 voor meer balans: hij werkte als ceo voor Europa, maar ging elk weekend naar huis in Amsterdam. Nadat zijn derde zoon was geboren, besloot hij te stoppen. Toch bleef hij langer dan gepland bij Eichholtz, omdat hij de samenwerking tussen het bedrijf en de oprichter moest herstellen. Na ruim vijf jaar vindt hij het tijd om zijn bestuurlijke ervaring selectiever in te zetten en nadrukkelijker aanwezig te zijn voor zijn drie zoons.