Mogelijk vroegtijdig vertrek Lagarde bij ECB laat beleggers nadenken over opvolgers

In dit artikel:

Handelaren en analisten probeerden woensdag in te schatten wat de mogelijke voortijdige vertrekplannen van ECB-president Christine Lagarde zouden betekenen voor het monetaire beleid. Een bericht van de Financial Times stelde dat Lagarde voornemens is haar termijn vóór oktober 2027 te beëindigen, zonder precieze timing, en dat ze zou willen dat onder meer de Franse president Emmanuel Macron en de Duitse bondskanselier Friedrich Merz een grote rol spelen in de opvolging. De ECB ontkende dat er een besluit ligt en zei dat Lagarde gefocust blijft op haar werk.

Marktreacties bleven echter gedempt: beleggers gaan er voorlopig nog steeds van uit dat de ECB de rente dit jaar grotendeels ongewijzigd houdt en deze voor langere tijd rond de 2% zal handhaven. Rentegevoelige Duitse staatsobligaties veranderden nauwelijks (2-jaars rond 2,06%, 10-jaars rond 2,75%) en de euro daalde slechts licht naar ongeveer $1,184. Veel analisten verwachten dat een plots vertrek op korte termijn weinig marktschok zal veroorzaken, omdat de inflatie onder controle is en mogelijke opvolgers vermoedelijk een vergelijkbaar beleid zouden voeren.

Twee namen die veel genoemd worden als potentiële opvolgers zijn de voormalige Spaanse centrale-bankpresident Pablo Hernández de Cos (als meer dovish gezien) en de oud‑DNB‑president Klaas Knot (gekarakteriseerd als een pragmatische havik). Deskundigen wijzen erop dat de ECB werkt via consensus binnen het besluitvormingsproces, waardoor een radicale koerswijziging onwaarschijnlijk is ongeacht wie voorzitter wordt.

Wel leeft de zorg dat een vroegtijdig vertrek, vooral als het lijkt ingegeven door politieke overwegingen, de reputatie en onafhankelijkheid van de ECB zou kunnen schaden. Die bezorgdheid wordt versterkt door recente ontwikkelingen in Frankrijk — onder meer het vorige vertrek van de gouverneur van de Banque de France om Macron controle over de opvolging te geven — en door de onzekere politieke horizon richting de Franse presidentsverkiezingen van 2027. Sommige economen noemen het risico dat een politiek geconditioneerde timing moeilijk te rechtvaardigen zou zijn.