Nederlandse cryptobedrijven behalen overwinning op DNB in toezichtkostenkwestie

In dit artikel:

Nederlandse cryptobedrijven hebben een belangrijke juridische overwinning behaald in hun conflict met De Nederlandsche Bank (DNB) over toezichtkosten. Het College van Beroep voor het bedrijfsleven (CBb) oordeelde dat DNB in 2020 en 2021 ten onrechte de gemaakte kosten voor registratieaanvragen collectief bij alle cryptobedrijven in rekening heeft gebracht, terwijl deze kosten alleen aan de desbetreffende partijen toegerekend hadden mogen worden. Dit vonnis bevestigt dat DNB niet tot het verhalen van toezichtkosten over kon gaan zoals bij volledige vergunninghouders, omdat cryptobedrijven formeel slechts een registratieplicht hebben.

Hoewel de betrokken bedragen relatief beperkt zijn, is de uitspraak principieel van belang. Cryptobedrijven hebben al langer kritiek op de hoge en eenzijdige verdeling van de toezichtsheffingen. Het nog spannendere juridische vraagstuk speelt nu bij het Hof van Justitie van de Europese Unie in Luxemburg. Dit hof beoordeelt of het door DNB gehanteerde witwastoezicht in 2021, waarbij cryptobedrijven werden behandeld als vergunningplichtige partijen met uitgebreide klant- en bedrijfscontroles, niet te ver ging ten opzichte van de Europese regelgeving die slechts een registratieplicht voorschrijft. Mocht het EU-hof hierin de klacht van de sector volgen, dan kan DNB worden verplicht om miljoenen euro’s aan toezichtkosten over meerdere jaren terug te betalen.

De hoogte van de toezichtkosten heeft voor veel cryptobedrijven zware financiële gevolgen gehad. In 2021 bedroegen de totale kosten voor de sector ongeveer 1,7 miljoen euro, wat gemiddeld meer dan 100.000 euro per partij betekende. Vooral kleinere cryptobedrijven konden deze lasten niet dragen, wat heeft geleid tot uitstroom uit de markt. Sindsdien is het witwastoezicht voor cryptobedrijven overgegaan naar de Autoriteit Financiële Markten (AFM). Deze ontwikkelingen illustreren de spanningen rondom de regulering van de snelgroeiende cryptosector in Nederland en de grenzen van toezicht binnen de Europese wetgeving.