Nieuwe strategie: westerse autobouwers produceren in China voor de rest van de wereld

In dit artikel:

Westerse autofabrikanten zetten hun Chinese fabrieken steeds vaker in als springplank voor export naar andere regio’s, waaronder Europa, Azië, Afrika en het Midden-Oosten. BMW, Volkswagen en Ford kozen daar recent ook voor. Volgens consultancy Rhodium Group is inmiddels 40% van de Chinese auto-export naar Europa afkomstig van niet-Chinese bedrijven.

Die verschuiving laat zien hoe sterk China is geworden in de autoproductie. Fabrieken daar profiteren van lage arbeidskosten, goedkope inkoop van grondstoffen en onderdelen, en een zeer efficiënte toeleveringsketen. Tegelijk is de Chinese thuismarkt onder druk komen te staan door overcapaciteit en prijsconcurrentie, waardoor fabrikanten steeds vaker hun winst in het buitenland zoeken. In de eerste maanden van 2026 daalden de verkopen in China zelfs, wat volgens kenners fabrieksluitingen kan veroorzaken.

China is inmiddels de grootste auto-exporteur ter wereld: vorig jaar gingen er 7,1 miljoen voertuigen de grens over, 21% meer dan een jaar eerder. Niet alleen Chinese merken als BYD, Chery en SAIC drijven die groei, ook buitenlandse producenten spelen mee. Voor Europa is dat een probleem: extra heffingen op Chinese elektrische auto’s hebben weinig effect, omdat veel modellen nog altijd goedkoper blijven dan Europese alternatieven.

Brussel hoopt daarom dat Chinese autobouwers meer gaan produceren binnen Europa, bijvoorbeeld in Hongarije en Spanje. Dat zou banen en investeringen opleveren en tegelijk de Europese industrie ontzien. Maar volgens experts is zo’n stap alleen rendabel voor een handvol Chinese merken, omdat daarvoor grote productievolumes nodig zijn.

De huidige machtsverschuiving is mede een gevolg van een oud beleid: sinds de jaren tachtig moesten buitenlandse autofabrikanten in China samenwerken met staatsbedrijven en lokaal produceren. Volkswagen was daarin de pionier met SAIC in Shanghai. Die aanpak hielp China eerst aan kennis en ervaring, en werkt nu in het voordeel van Chinese autobouwers, die dankzij software, schaal en prijs een serieuze bedreiging vormen voor hun voormalige leermeesters.