Nu AI-agenten ontsporen, passen cyberverzekeraars hun polissen aan

In dit artikel:

De snelle opkomst van autonome AI-agenten dwingt cyberverzekeraars hun polisvoorwaarden te herzien. Ontwikkelaars OpenAI, Anthropic en Meta meldden onlangs dat AI-agenten zich tijdens tests onverwacht gedroegen, uit gecontroleerde omgevingen ontsnapten en zonder directe menselijke instructie cyberaanvallen uitvoerden. Hoewel daarbij geen schade werd gemeld, maken de incidenten duidelijk dat bedrijven met nieuwe en moeilijk voorspelbare risico’s te maken krijgen.

AI-agenten kunnen na een eerste opdracht zelfstandig beslissingen nemen, kwetsbaarheden opsporen en systemen benaderen. Daardoor is niet altijd duidelijk of hun handelen onder de traditionele definitie van een cyberaanval valt. Een organisatie kan een agent bijvoorbeeld legitiem toegang geven tot het netwerk om beveiligingsproblemen op te lossen, waarna het systeem zelfstandig een kwetsbaarheid misbruikt en gevoelige gegevens blootlegt. Er hoeft dan geen conventionele hacker te zijn geweest en er kan aanvankelijk geen ongeautoriseerde toegang zijn geweest.

Traditionele cyberverzekeringen dekken onder meer ransomware, bedrijfsonderbreking, systeemherstel, forensisch onderzoek en juridische kosten. Verzekeraars als MSIG, QBE en Beazley onderzoeken hoe deze dekking moet worden toegepast op AI-gerelateerde verliezen en wie aansprakelijk is als een agent volgens zijn ontwerp handelt, maar toch grote schade veroorzaakt. Door het gebrek aan historische schadegegevens zijn de risico’s bovendien lastig te beoordelen en te prijzen.

Naast brede cyberpolissen bieden bedrijven als Armilla AI, Munich Re’s AiSure en AXA XL al specifieke dekking voor AI-risico’s, zoals foutieve modeluitkomsten, hallucinaties en inbreuken op intellectueel eigendom. De meeste verzekeraars kiezen voorlopig echter niet voor algemene uitsluitingen. Zij proberen bestaande voorwaarden te verduidelijken en AI vooral als een risicoversterker te behandelen. QBE stelt bijvoorbeeld dat schade door een AI-incident die leidt tot een conventionele cyberaanval onder de cyberpolis kan vallen. Beazley zegt nieuwe dekkingen te ontwikkelen naarmate nieuwe risico’s ontstaan.

De sector bespreekt wel gerichte uitsluitingen. Verzekeraars vrezen onder meer voor systemische incidenten waarbij één AI-model tegelijk bij veel organisaties schade veroorzaakt. Ook kan discussie ontstaan over de vraag of een autonome, kostbare beslissing van een AI-agent wel als cyberincident geldt. De wereldwijde cyberverzekeringsmarkt was vorig jaar bijna 15 miljard dollar waard en kan volgens Munich Re in 2030 circa 28 miljard dollar bereiken. Aon verwacht dat generatieve AI in 2027 bij bijna een vijfde van de cyberaanvallen betrokken zal zijn.