Opvoeding waar je veel van kunt leren

In dit artikel:

Steeds meer gemeenten, naar voorbeeld van Enschede, willen fatbikes uit de binnensteden weren om overlast en gevaarlijk gedrag van vooral jonge rijders aan te pakken. Maar de maatregel blijkt vooral symbolisch: politie en Openbaar Ministerie hebben al laten weten dat ze het verbod niet actief gaan handhaven. In dat decor gebruikt FD Persoonlijk de fatbike als opstap naar een bredere vraag: wat kunnen Nederlanders leren van de Surinaamse opvoedstijl?

Cabaretier Roué Verveer, geboren in Suriname, pleit al jaren voor duidelijke grenzen, respect en meer ouderlijk gezag. Volgens hem zijn Nederlandse ouders vaak te veel bezig met vriend zijn voor hun kinderen, terwijl Surinaamse ouders juist leiding geven en verwachtingen helder maken. Hij beschrijft hoe hij zelf met zijn zonen altijd een duidelijke hiërarchie hield, zonder dat de band koel hoefde te zijn.

Ook andere gesprekspartners herkennen dat beeld. Jeany MacDonald benadrukt het belang van beleefdheid, opruimen en praktische zelfstandigheid, terwijl Guy Leysner vooral de Surinaamse luchtigheid en vertelcultuur waardeert: humor en plagerijtjes horen er volgens hem bij, zolang het met liefde gebeurt. Verveer ziet daarin zelfs een probleem in Nederland: kinderen leren steeds minder tegen een grapje te kunnen, waardoor de omgang stroever wordt.

Antropoloog en opvoedadviseur Aisah Manraj nuanceert het beeld. Zij vindt dat de Surinaamse opvoedstijl nuttige lessen bevat, vooral over duidelijke normen en het tijdig stellen van grenzen. Tegelijk wijst ze harde straffen en slaan nadrukkelijk af. Haar conclusie: opvoeden vraagt om helderheid, consequentie en soms een strenge blik, maar niet om loze regels — precies het contrast dat ook bij het fatbikeverbod zichtbaar wordt.