Overal duikt het woord 'habibi' op. Lief, toch?

In dit artikel:

‘Habibi’, Arabisch voor ‘mijn schat’, is in het Westen uitgegroeid tot een populair label voor alles wat met de SWANA-regio (Zuidwest-Azië en Noord-Afrika) te maken heeft. Het verschijnt in merknamen, slogans, horeca, mode en muziek, omdat het herkenbaar, liefdevol en voor buitenstaanders aantrekkelijk klinkt.

De auteur ziet achter die trend een bredere ontwikkeling. In New York beschrijft schrijver Zaina Arafat in New York Magazine hoe Arabische afkomst na 9/11 vaak verborgen bleef, maar nu juist culturele status kan opleveren. Ook de islamitische burgemeester en de groeiende saamhorigheid binnen de SWANA-diaspora, mede door de ontgoocheling over Gaza, dragen bij aan een hernieuwde trots op afkomst, eten, feesten en muziek.

Toch vindt de auteur de titel ‘Habibi city’ en het veelvuldige gebruik van het woord problematisch. ‘Habibi’ dreigt een aaibaar etiket te worden dat negatieve, vaak islamofobe associaties met de regio moet compenseren. Daarmee maken Arabieren en andere SWANA-gemeenschappen zichzelf volgens de auteur soms bewust minder bedreigend door hun identiteit te versimpelen. Deze vorm van strategisch essentialisme lijkt op oriëntalisme, maar komt van binnenuit. Het zogenoemde ‘cutewashen’ laat weinig ruimte voor de veelzijdigheid van de gemeenschap. Positieve aandacht is welkom, maar mag niet ten koste gaan van die multidimensionaliteit.