Pauline Barendregt, Hema's designbaas: 'Humor hield me vroeger ook op de been'

In dit artikel:

Pauline Barendregt (57) begon in maart 2025 als hoofd design bij Hema. De functie brengt haar ervaring in trendvoorspelling, mode, productdesign en merkstrategie samen. Eerder hielp ze G-Star uitgroeien tot een internationaal denimmerk en maakte ze van Fatboy, bekend van de zitzak, een breed design- en lifestylemerk. Bij Hema bewaakt ze het ontwerp van het volledige assortiment, van servies en kleding tot accessoires. Alles moet herkenbaar Hema zijn: positief, nuchter, functioneel, vernieuwend en betaalbaar. Barendregt ziet zichzelf vooral als coach en strateeg. Ze bezoekt regelmatig winkels om naar klanten te luisteren en vertaalt hun praktische behoeften naar nieuwe producten.

Haar creatieve en analytische vermogen ontwikkelde zich mede tijdens een traumatische jeugd. Ze werd vanaf haar vijfde tot haar veertiende misbruikt door haar stiefvader en leerde voortdurend vooruitdenken om zichzelf veilig te houden. Na haar havodiploma verbrak ze het contact met haar moeder en stiefvader, verhuisde naar Amsterdam en bouwde zelfstandig een nieuw leven op. Ze volgde een modeopleiding, werkte als trendvoorspeller en kreeg later drie kinderen.

In 2015 vertelde Barendregt haar verhaal publiekelijk. Haar vriendin Kim van Kooten verwerkte het in de roman *Lieveling*, waarvan meer dan honderdduizend exemplaren zijn verkocht. Ook werkte Barendregt mee aan een aflevering van *Het Klokhuis* over seksueel misbruik. Ze wil schaamte doorbreken en kinderen helpen begrijpen dat misbruik nooit hun schuld is. Brieven van ouders en leraren laten volgens haar zien dat kinderen zich daardoor soms voor het eerst uitspreken.

Hoewel ze zich niet fulltime met de bestrijding van misbruik bezighoudt, vindt ze haar ontwerpvak te belangrijk om op te geven. Design kan volgens haar het dagelijks leven verbeteren, zeker via een breed toegankelijk merk als Hema. Privé kijkt Barendregt terug op een lange weg naar onafhankelijkheid en veiligheid. Na moeilijke relaties, het overlijden van haar biologische vader en jaren van hard werken zegt ze nu ruimte te voelen voor verdriet én zelfmededogen. Ze is dankbaar voor haar kinderen, haar nieuwe liefde en het veilige familieleven dat ze zelf heeft opgebouwd.