Fed's Powell: Monetair beleid weer op traditioneel fundament

In dit artikel:

Fed-voorzitter Jerome Powell presenteerde vrijdag tijdens het economische symposium in Jackson Hole een aangepast operationeel kader voor de Amerikaanse centrale bank. De herziening weerspiegelt dat de economische realiteit sinds 2020 fundamenteel is veranderd: hogere inflatiedruk en een veel kleinere kans op langdurig bijna-nul rente hebben het beleid opnieuw vormgegeven.

Belangrijkste wijzigingen: de expliciete verwijzing naar een langdurig lage rente is geschrapt en de eerder gehanteerde 'inhaalstrategie' (waarbij tijdelijke overschrijding van het inflatiedoel werd geaccepteerd om eerdere tekorten goed te maken) is verlaten. De Fed keert terug naar een flexibele inflatiedoelstelling en benadrukt dat monetair beleid vooruitziend moet zijn, waarbij zowel inflatie- als werkgelegenheidsrisico’s moeten worden meegewogen. Powell wees erop dat het onwenselijk is om harde, numerieke doelen voor de ideale werkgelegenheid te formuleren. De nieuwe verklaring legt daarnaast de nadruk op het krachtig optreden om de langetermijninflatieverwachtingen verankerd te houden en houdt rekening met de grootte van afwijkingen van doelstellingen en de verschillende tijdshorizonten waarop die doelen mogelijk herstellen.

De herziening was niet onverwacht: in de notulen van de beleidsvergadering van 29–30 juli werd al aangegeven dat het kader robuust moest zijn onder uiteenlopende economische omstandigheden. Die behoefte ontstond toen de COVID-19-pandemie in 2020 leidde tot massale stimuleringsmaatregelen, snelle stijging van de inflatie en daaropvolgende agressieve renteverhogingen. Sindsdien is inflatie grotendeels afgenomen en heeft de Fed de beleidsrente teruggebracht naar 4,25–4,50%. Veel marktdeelnemers rekenen op een mogelijke renteverlaging in september, maar meerdere Fed-functionarissen waarschuwden dat aanhoudende inflatierisico’s hen kunnen weerhouden.

Analisten verwachten niet dat de Fed terugkeert naar de zeer lage rentes van vóór de pandemie, gezien structurele veranderingen in de economie en de sterk toegenomen staatsschuld die het algemene rentepeil hoger houden.