Private bedrijven leiden wereldwijde schaliepush; VS-beursfondsen blijven thuis

In dit artikel:

Private energiebedrijven en investeerders rukken naar voren als koplopers in de volgende fase van wereldwijde schalie-exploratie, terwijl beursgenoteerde Amerikaanse producenten vooral binnenlands blijven en vasthouden aan kapitaalsdiscipline. Dat beeld schetst Reuters (26 maart) na gesprekken op de energieconferentie CERAWeek en met marktspelers.

Erkening van de technologie en de hoge opbrengsten uit Amerikaanse schaliebekkens maken dat bedrijven nu buitenlandse kansen zoeken. Adviesbureau Wood Mackenzie voorspelde eind 2024 dat de niet-Amerikaanse schalieproductie rond 2030 kan uitkomen op 5–6 miljoen vaten olie-equivalent per dag — vergelijkbaar met de huidige output van het Amerikaanse Perm-bekken (ongeveer 6,6 miljoen boepd). Die vooruitzichten trekken vooral private spelers aan die eerder in risicovolle, vroege fases durfden te stappen tijdens de Amerikaanse schaliegolf.

Voorbeelden van die expansiedrift: Continental Resources (Harold Hamm) sloot recente overeenkomsten om onontgonnen schalielocaties in Turkije en Argentinië te ontwikkelen; Formentera Partners (private equity, mede opgericht door ex-Parsley-topman Bryan Sheffield) bouwt positie op in het Beetaloo-bekken in Noord-Australië. Bedrijven voeren knowhow over fracken en completietechnieken uit de VS naar landen met veelbelovende formaties, waarbij sommige bestuurders Argentinië’s potentieel zelfs vergelijken met dat van het Perm-bekken.

De motivatie is duidelijk: wie vroeg instapt kan zogeheten generatiële assets ontwikkelen. Private-equityspelers en gespecialiseerde operators hebben vaak de bereidheid en het kapitaal om de onzekere, kapitaalintensieve eerste fases te dragen, en worden door nationale oliemaatschappijen benaderd voor partnerschappen. Tegelijkertijd remmen zwakkere institutionele kaders in sommige landen — zoals politieke onzekerheid, weinig bestaande energie-infrastructuur en regelgevingsrisico’s — snellere schaalvergroting.

Beursgenoteerde Amerikaanse producenten reageren voorzichtig. Na jaren van focus op kerngebieden en rendement voor aandeelhouders willen veel openbare bedrijven geen onnodige risico’s nemen die hun balans of toekomstig aandeelhoudersrendement kunnen schaden. Een grote buitenlandse expansie kan investeerders vragen doen rijzen over de kwaliteit van de resterende Amerikaanse boorvoorraad en vereist nieuw kapitaal in een volatiele markt. Toch onderzoeken enkelen kansen: EOG Resources sloot samenwerkingsafspraken met partners in Abu Dhabi en Bahrein, en Ovintiv kijkt naar Canadese activiteiten via recente overnames. De toon van topmanagers blijft echter terughoudend: internationale projecten vergen langdurige investeringen en relatieopbouw.

Kortom: de volgende wereldwijde schaliegolf lijkt te worden aangestuurd door private operators en financiers die bereid zijn vroeg risico te nemen en technologie te exporteren, terwijl beursgenoteerde spelers vooral toekijken en pas instappen als rendementen en risico’s duidelijker zijn. De komende vijf tot zeven jaar worden volgens betrokkenen cruciaal om positie te kiezen.