Regisseur Joosje Duk: 'Ik heb meer empathie gekregen voor royals'
In dit artikel:
Joosje Duk (1994) is de opkomende Nederlandse filmmaker die twee jaar geleden op de Forbes ‘30 under 30’-lijst belandde en kort daarna werd opgenomen in het FD Talenten-overzicht. Ze regisseerde samen met Saskia Diesing het veelbesproken tweede seizoen van de serie Máxima, die eerder al internationaal succes oogstte en aan 85 landen werd verkocht.
Voor seizoen twee verdeelden Duk en Diesing de regierol naar locatie en dramatisch gewicht: Duk nam de intiemere gezins- en buitenlandscènes voor haar rekening — onder meer op de Eikenhorst, in Oostenrijk en in New York, waar ze eerder woonde en nog een werknetwerk heeft — terwijl Diesing grotere publieke gebeurtenissen regisseerde. Hun uitgangspunt is geloofwaardigheid: ruim onderzoek naar feiten, maar ook het invullen van wat zich achter gesloten deuren afspeelde zonder te kiezen voor sensatie. Voor de dramatiek gebruiken ze karaktertrekken — zoals Friso’s scherpe, soms harde wijze van spreken — en historische contexten (bijvoorbeeld de impact van 9/11 op huwelijksvoorbereidingen) om relaties en emoties te verdiepen. De makers wilden de liefde tussen Máxima en Willem‑Alexander geloofwaardig neerzetten; Willem‑Alexander wordt in de serie iets minder sukkelig weergegeven dan zijn publieke imago.
Over de ontvangst: de koninklijke familie zou waardering hebben uitgesproken dat de serie gemaakt is, maar kijkt volgens Duk zelf niet actief. Duk vermoedt wél dat familieleden stiekem meekijken. De serie kreeg bovendien persoonlijke erkenning: reacties uit Argentinië bevestigden dat de Argentijnse verhaallijn authentiek overkwam.
Duk’s loopbaan begon met acteerambities; na afwijzingen voor de toneelschool vertrok ze op haar zeventiende naar New York om te studeren en te verbreden naar regie en journalistiek. Haar eerste speelfilm was Happy Ending, en met Máxima werkt ze opnieuw met acteur Martijn Lakemeier. Hoewel het internationale veld haar trekt — ze hoopt ooit weer in New York te werken — ziet ze in Nederland nog ruimte om te groeien dankzij steun van het Filmfonds en lokale spelers.
Persoonlijk profiel: Duk omschrijft zichzelf als tegelijkertijd angstig en gedurfd. Ze komt uit een intellectueel gezin in Den Haag (ouders advocaten), heeft een Joodse familiegeschiedenis met generaties die de oorlog overleefden, en ziet die achtergrond terug in karaktereigenschappen als openheid en bezorgdheid. Ze is getrouwd met Sebastiaan, wiens rust en analyse haar stabiliteit geven. Duk benadrukt waardering voor de hele filmcrew, streeft naar een gelijkwaardige, vriendelijke werksfeer en vindt dat de industrie na MeToo naar een praktische tweede fase moet bewegen.
Naast haar filmwerk publiceerde ze Ik zie je bij de uitgang, over de periode waarin haar vader in kritieke toestand op de IC lag tijdens corona. Duk blijft ambitieus: ze wil blijven films maken, doorgroeien als regisseur en erkent het voorrecht en de kansen die haar pad tot nu toe heeft opgeleverd.