Rehn (ECB) ziet nog weinig tekenen dat hoge inflatie wortel schiet

In dit artikel:

Olli Rehn, beleidsmaker bij de Europese Centrale Bank en gouverneur van de Finse centrale bank, waarschuwt dat de ECB de rente waarschijnlijk zal verhogen om haar geloofwaardigheid te bewaren nu de oorlog de brandstofprijzen opjaagt. Op de volgende beleidsvergadering van de ECB op 11 juni wordt een renteverhoging vrijwel zeker geacht, na verstoringen in de Straat van Hormuz die de olieprijzen en de inflatie in het eurogebied boven het streefniveau van 2% hebben gedrukt.

Rehn stelt dat de eurozone inmiddels richting het door de ECB geschetste "ongunstige scenario" schuift — tragere groei gecombineerd met hogere inflatie — en dat dit de bank kan dwingen op te treden “omwille van de geloofwaardigheid”. Tegelijkertijd ziet hij tekenen die hoopvol stemmen: de stijging van de gasprijs bleef beperkt, de loongroei zwakt af en de middellange- tot langetermijninflatieverwachtingen blijven rond de 2% verankerd, ondanks tijdelijke schommelingen op korte termijn.

Belangrijk volgens Rehn is of er tweede-ronde-effecten ontstaan of dat inflatieverwachtingen losraken; vooralsnog ziet hij vooral ruis in korte-termijnverwachtingen, niet in de middellange tot lange termijn. De besluitvorming in juni zal ook afhangen van de nieuwe economische prognoses van de ECB en van eventuele ontwikkelingen rond een mogelijk staakt-het-vuren tussen de VS en Iran.

Markten rekenen op nog één of twee extra renteverhogingen binnen twaalf maanden, waarmee de depositorente op ongeveer 2,50–2,75% zou kunnen uitkomen. Rehn waarschuwt dat de situatie in Iran óf kan uitmonden in een langdurig conflict dat de energievoorziening naar de eurozone verder belemmert, óf kan de-escaleren en de Straat van Hormuz weer openen; hij pleit ervoor om rekening te houden met een langdurig worst-casescenario.

Als tegenmaatregel wil Rehn dat de Europese Commissie een “Plan B” voorbereidt voor de inkoop van vliegtuigbrandstof en andere goederen die via de Golf komen. Overheden moeten volgens hem terughoudend zijn met forse brandstofsubsidies, gezien de beperkte begrotingsruimte. De impact is regionaal ongelijk: Noord-Europa, Frankrijk en het Iberisch Schiereiland zijn deels beschermd door kern- en hernieuwbare energie, terwijl Duitsland, Italië en Centraal-Europa zwaarder worden getroffen — wat ook gevolgen heeft voor het monetair beleid.