Richt Trump na Venezuela zijn pijlen op Groenland, in de jacht op cruciale grondstoffen?
In dit artikel:
De Verenigde Staten zetten onder president Donald Trump duidelijk in op het veiligstellen van strategische grondstoffen, met zowel Venezuela als Groenland in het vizier. Recent, zo meldt het artikel, grepen Amerikaanse troepen snel in en arresteerden Venezolaanse president Nicolás Maduro; Washington presenteert dit als een poging de drugshandel en migratie te bestrijden, maar stoffering van het stuk wijst vooral op olie als drijfveer. Venezuela beschikt volgens de tekst over ongeveer 303 miljard vaten olie — meer dan Saoedi‑Arabië — en Amerikaanse bedrijven zouden, mits politieke stabiliteit wordt hersteld, worden ingezet om de productie te herstellen.
Tegelijkertijd richt Trump zijn aandacht op Groenland. Het voorstel om het eiland (onderdeel van het Deense koninkrijk) te verwerven verscheen al tijdens zijn eerste termijn en kreeg in maart 2025 nieuwe impuls toen hij in een toespraak voor het Congres verklaarde Groenland op verschillende manieren in Amerikaanse handen te willen krijgen. Kort na de Maduro‑arrestatie plaatste een Witte Huis‑nabije publiciste een kaart van Groenland met een Amerikaanse vlag en het woord 'SOON', en Trump zei in een interview dat de VS het eiland "absoluut nodig hebben", deels om veiligheidsredenen vanwege vermeende Russische en Chinese maritieme activiteit.
De Deense premier reageerde fel en wees erop dat Groenland deel uitmaakt van het NAVO‑gezag en niet zomaar te claimen is; ook de Groenlandse leiders benadrukten dat het eiland geen krijgskameraadschap is die kan worden opgeëist. Politieke tegenstand intern en internationaal is dus merkbaar.
Economisch en strategisch verklaart het artikel de Amerikaanse belangstelling vooral uit de bodemschatten van Groenland: het eiland heeft grote voorraden koper, nikkel, goud, uranium, diamant, ijzer, wolfraam, titaan‑vanadium en vooral talrijke zeldzame aardmetalen (REE’s). Deze mineralen zijn cruciaal voor defensie‑ en hightechsectoren — van halfgeleiders en raketten tot elektrische voertuigen, windturbines en medische apparatuur. Volgens de Europese Commissie komen 25 van de 34 als kritisch aangemerkte mineralen in Groenland voor.
De mondiale vraag naar deze grondstoffen groeit snel, en China heeft een dominante positie opgebouwd, met maatregelen als exportrestricties om die invloed te benutten. Als tegenreactie heeft de Amerikaanse overheid reeds belangen verworven in producenten van zeldzame metalen en lithium en voorwaarden bedongen bij grote overnames om vetorecht te behouden over strategische beslissingen. Ook een overeenkomst met Oekraïne om toegang tot grondstoffen te krijgen past in dat patroon. Het uiteindelijke doel lijkt te zijn om tegen 2027 een volledige binnenlandse toeleveringsketen op te zetten — van mijn tot magneten — om technologische en militaire onafhankelijkheid te versterken.
Praktische bezwaren kunnen dat plan vertragen: Groenlands koude klimaat, zee‑ijs, logistische kosten, strenge milieuregels en verzet van de inheemse bevolking vormen serieuze obstakels. Klimaatverandering kan sommige toegangsproblemen verminderen, maar de sociale en juridische weerstanden blijven groot. De vraag die het artikel blijft stellen is of Trumps strategie van grondstoffendiplomatie en eventuele territoriale ambitie door zulke hindernissen zal worden afgeremd.