Slapen, fietsen en onthaasten
In dit artikel:
Ik maak een vierdaagse fietstocht van Praag naar Dresden, gestart met de European Sleeper-nachttrein van Amsterdam naar Praag. De treinrit van 13,5 uur verloopt comfortabel; de coupé biedt echte bedden en een eenvoudig ontbijt. In de coupé raak ik aan de praat met een Ierse medepassagier die geniet van het gemak van reizen per trein over het Europese vasteland. Mijn doel is ontspannen reizen: langzaam fietsen (ongeveer 50–75 km per dag), ontsnappen aan de haast en genieten van landschap en cultuur.
De route volgt eerst de Moldau (Vltava) en vervolgens vooral de Elbe. Ik fiets door een afwisselend decor: stadsranden en ooibossen, graanvelden en industrieterreinen, maar ook prachtige rivieroevers en rotsformaties. Op de tweede dag zie ik onverwacht een hert wegspringen en later bij Račice een drukbezochte kanowedstrijd — kanoën is duidelijk populair in Tsjechië. De Tsjechische wegen en bewegwijzering zijn over het algemeen fietsvriendelijk; automobilisten houden afstand en fietspaden zijn goed, hoewel niet overal perfect.
Culturele stops maken de tocht rijker: het 18e-eeuwse kasteel Zámek Liblice met zijn barokke balzaal en eenvoudige vegetarische opties, het middeleeuwse Roudnice nad Labem, en een onofficieel klein veerbootje bij Nučničky dat fietsers voor een paar kronen overzet zonder dienstregeling. Fysiek valt het fietsen mee — wel vermoeiend maar zonder serieuze spierpijn — en ’s avonds staat lokaal eten vaak centraal, met een culinair hoogtepunt aan Duitse kant.
Op dag drie steek ik de grens over naar Saksen. Het Saksisch-Zwitserland met zijn Elbezandsteengebergte en schitterende kloven is spectaculair en meteen toeristischer; het aantal mede-fietsers stijgt flink. In Bad Schandau geniet ik van regionale wijn en stevige gerechten die precies passen bij de inspanning van langeafstandsfietsen.
Een indringende tussenstop is het museum Pirna-Sonnenstein: een herdenkingsplek voor de bijna 14.800 slachtoffers van de nazi-euthanasie en moord op gevangenen. De tentoonstelling en de oude gaskamer maken een sterke indruk en temperen de vrolijkheid van het landschap.
De tocht eindigt in het barokke Dresden, waar ik de reis afsluit met goed eten en vervolgens de nachttrein terug naar Amsterdam neem. Die terugreis eindigt onverwacht in Berlijn: technische problemen zorgen voor een uitval van de trein en een omweg met vijf uur vertraging. Mede-reizigers nemen het sportief op, maar het incident illustreert de kwetsbaarheid van reizen per trein.
Conclusie: langzaam reizen per trein en fiets levert veel voldoening — natuur, architectuur, ontmoetingen en rust — en is duurzaam en comfortabel mogelijk. Tegelijk blijft de ervaring afhankelijk van weer en technische onvoorziene omstandigheden, en in kleinere plekken kunnen culinaire of service-opties beperkter zijn. Tips: houd rekening met veranderlijk weer, geniet van de lokale veerboten en neem tijd voor onverwachte stops die de route extra waarde geven.