Sportvelden en golfbanen wapenen zich tegen droogte

In dit artikel:

Zes op de tien Nederlandse voetbalverenigingen hadden deze zomer last van droogte, zo bleek uit een peiling van de Belangenvereniging Amateur Voetbalverenigingen (BAV) in augustus. Bij ruim 40 procent van de reagerende clubs beperkten waterschappen het sproeien of was dat helemaal verboden. Daardoor ontstonden kale plekken, verdroogde grasvelden en minder mogelijkheden om te trainen en wedstrijden te spelen. Sommige gemeenten verboden spelen zolang het sproeiverbod gold.

De BAV vroeg de KNVB om een oplossing voor de problemen en pleitte voor een langetermijnstrategie. De belangenvereniging verwacht dat droogte de komende jaren vaker en ernstiger zal toeslaan. De KNVB zegt echter geen aanleiding te zien om het competitieschema aan te passen of wedstrijden stil te leggen. Volgens de bond wordt al gewerkt aan sportaccommodaties die beter bestand zijn tegen droogte en hevige regenval.

Leveranciers van beregeningsinstallaties merken dat steeds meer sportclubs investeren in voorzieningen. Zij boren vaak naar grondwater, omdat het oppompen van oppervlaktewater eerder wordt verboden, en leggen soms waterbassins aan. De vraag groeit sneller dan bedrijven aankunnen. Een waterbesparend systeem met afzonderlijk aangestuurde sproeikoppen en vochtsensoren kost ongeveer 30.000 euro per veld; een eenvoudiger installatie ongeveer de helft. Voor veel clubs vormen zowel de kosten als het tekort aan vrijwilligers een probleem.

Ook golfbanen passen zich aan. Volgens de Nederlandse Golf Federatie waren de sproeibeperkingen van deze zomer pas rond 2035 verwacht. Golfclubs gebruiken daarom grassoorten die minder water nodig hebben, investeren in efficiëntere beregening en slaan water op in bassins, vijvers of ondergrondse reservoirs. Niet de volledige baan wordt beregend: vooral de tees en greens hebben structureel water nodig, terwijl andere delen tijdelijk bruin kunnen worden en doorgaans herstellen.

Volgens deskundigen lopen golfbanen voorop met wateropslag, maar volgen voetbalverenigingen dat voorbeeld steeds vaker. De noodzakelijke investeringen kunnen in de tonnen lopen en komen meestal voor rekening van gemeenten, die vaak eigenaar zijn van sportcomplexen. Daarmee bereiden zij zich voor op strengere regels en een toekomst waarin water niet langer onbeperkt of gratis beschikbaar is.