Tbs'ers zoeken werk in Almere: 'Communicatie, daar gaat het om'
In dit artikel:
In vergaderlocatie De Vloer in Almere luisteren vijftig lokale ondernemers naar een presentatie over de Oostvaarderskliniek, de tbs-instelling die zes kilometer verderop ligt. Doel van de bijeenkomst, georganiseerd door de Vereniging Bedrijfskring Almere (VBA), is werkgevers te interesseren voor de re-integratie van tbs-patiënten: een veilige terugkeer naar de samenleving waarin woonruimte, werk en sociale stabiliteit centraal staan. De kliniek zoekt niet alleen werkgevers die mensen in dienst willen nemen, maar ook bedrijven die lichte assemblage- of productieopdrachten willen uitbesteden.
Een geplande rondleiding door de kliniek kon niet doorgaan wegens een net geopende afdeling en veel nieuwe patiënten, maar woordvoerder Mariëtte Oosterhoff gaf later wel een indruk aan een verslaggever. De tour toont dat patiënten binnen de instelling allerlei rollen vervullen: van barista en keukenhulp tot drukkerijmedewerker, sportinstructeur en koster in de stilteruimte. Er zijn werkplaatsen voor houtbewerking, fietsenreparatie, een grote moestuin en een kaarsenmakerij waar patiënten met plezier en focus produceren. Een bewoner vertelt dat werken rust geeft na therapieën; een arbeidstrainer leert basisvaardigheden zoals punctualiteit, ziekteprocedures en communicatie en begeleidt bij het behalen van noodzakelijke certificaten.
De kliniek huisvest ongeveer honderdvijftig patiënten in kleinschalige leefgroepen, omgeven door een hoge muur met prikkeldraad. Medewerkers benadrukken dat er veel positieve resultaten zijn die weinig in de media terugkomen. Praktisch gezien blijft er een spanningsveld tussen toezicht en vertrouwen: begeleiders streven naar meer autonomie bij patiënten, maar houden tegelijkertijd controle zolang iemand onder behandeling is.
Tijdens het zakenuurtje stelden ondernemers veel vragen over veiligheid, beloning en succespercentages. Antwoorden die gegeven werden: alle patiënten krijgen hetzelfde loon, circa 10% is vrouw, en vaak blijft 80–90% van de mensen in dienst wanneer zij werk hebben binnen of via de kliniek. Voorvallen van geweld op de werkvloer werden volgens de begeleiders niet geregistreerd. De kliniek benadrukt dat de werkzaamheden deels gesubsidieerd zijn; het doel is samenwerking met het lokale bedrijfsleven, niet marktconcurrentie.
De bijeenkomst eindigde met netwerken rond zelfgemaakte kaarsen en een oproep aan bedrijven: opdrachten voor lichte productie of assemblage zijn welkom, evenals werkgevers die bereid zijn begeleiding en samenwerking te bieden. Voor de kliniek is zulke lokale betrokkenheid een belangrijk instrument om recidive te verminderen en re-integratie structureel mogelijk te maken.