Tegels zijn het nieuwe behang
In dit artikel:
Altenbroek, een zeventiende-eeuws landgoed tussen Maastricht, Aken en Luik, is na een ingrijpende renovatie heropend als hotel met 43 kamers, 15 luxe suites en een restaurant. Interieurarchitect Judith van Mourik koppelde het historische karakter — marmeren haarden, originele wandschilderingen en mozaïekvloeren — aan hedendaagse kunst, vintage design en kleurrijke, eigentijdse meubels. Ze behield bewust authentieke tegels in lobby en patio en voegde nieuwe tegeltoepassingen toe: Lume-tegels in badmeubels en groene tegelplantenbakken in samenwerking met Cor Unum, die samen oud en nieuw laten versmelten en reliëf creëren.
Tegels, lang geassocieerd met badkamers en andere ‘natte ruimtes’, winnen sinds enkele jaren terrein in woonkamers en publieke interieurs. Ontwerpers zoals Amara van der Ree en Judith van Mourik zien tegels als een middel om kleur, textuur en diepte aan muren te geven; ze kunnen een ruimte spannender maken dan verf of behang. Waar Nederland tot voor kort vooral koos voor neutrale en functionele tegels, biedt het huidige aanbod meer bijzondere vormen, glazuren en patronen, waardoor eigenaars en ontwerpers durven te experimenteren.
De tekst plaatst deze trend in historisch perspectief: tegels begonnen in Egypte, ontwikkelden zich via Marokko (zellig) en Zuid-Europa en bereikten Nederland met plateelbakkerijen vanaf de zestiende eeuw, waarna de industriële revolutie massaproductie mogelijk maakte. Van oudsher werden tegels vooral gebruikt waar hygiëne belangrijk is — slagerijen, ziekenhuizen, scholen — maar economischere productie en een breder esthetisch aanbod veranderden dat beeld.
Moderne fabrikanten en collecties spelen een grote rol. Palet (Den Bosch) maakt configureerbare keramische tegels met kleurverlopen; 41zero42 levert karaktervolle opties zoals de zachte Pixel41 en de brutale Brutus-collectie, met opvallende Cromo-tegels met spiegelend effect. Ontwerpers prijzen vooral de veelzijdigheid: tegels kunnen zowel een zachte, textiele indruk wekken als juist raw, brutalistische statements neerzetten.
Als voorbeeld van de huidige tegelroem wordt het pas geopende Via Antwerp aangehaald, waar Merav Bustan tegels als verbindend en begrenzend materiaal inzette. Ze toont hoe zorgvuldig gekozen tinten en patronen warmte en tactiliteit kunnen oproepen — op plekken waar je dat niet meteen verwacht. Bustan ging zelfs extreem in de toiletruimte: een zee van roze en blauwe tegels, versterkt door spiegelend plafond, creëert een bijna overweldigende, ondergedompelde beleving. Voor haar zijn tegels geen trendverschijnsel maar een vertrouwd en blijvend ontwerpmiddel; in tijden van krappe hospitalitybudgetten na covid zijn tegels bovendien een slimme en relatief betaalbare keuze om karakter toe te voegen.
Kortom: tegels maken een heropleving door als expressief, duurzaam en betaalbaar materiaal dat steeds verder reikt dan traditionele toepassingen. Voor zowel hotels als woonhuizen bieden ze mogelijkheden om wanden te laten leven, ruimtes te definiëren en interieurs gelaagd en onderscheidend te maken. Designers adviseren durf en experiment: een opvallende tegelwand kan de sfeer van een kamer radicaal veranderen.