Terugkijkend zal men zeggen: Van Os, die zag de ramp die postmodernisme heet aankomen

In dit artikel:

In deze opiniërende column waarschuwt de auteur voor de teloorgang van objectiviteit in het postmoderne tijdperk. Het postmodernisme benadrukte terecht dat niemand volledig vrij is van voorkeuren, aannames en persoonlijke ervaringen. Volgens de auteur is die twijfel echter doorgeschoten: steeds meer mensen zouden objectiviteit onmogelijk achten, waardoor feiten worden gereduceerd tot meningen en iedereen zijn eigen waarheid kan opeisen.

Als voorbeeld verwijst hij naar een bespreking van Joost de Vries in de Volkskrant van 3 september. De Vries zag dat journalisten Gerry van der List en Lotfi El Hamidi op basis van grotendeels dezelfde bronnen tot tegengestelde conclusies kwamen over islam en islamofobie. Hoewel hij aanvankelijk de zwakke punten van beide auteurs benoemde, zou De Vries uiteindelijk meer gewicht hebben toegekend aan El Hamidi’s persoonlijke ervaring als moslim.

De columnist ziet daarin een bredere ontwikkeling: waar objectiviteit vroeger een belangrijke maatstaf voor journalistiek was, zou nu steeds vaker de eigen achtergrond of ervaring doorslaggevend zijn. Dat vergroot volgens hem het risico dat politieke overtuigingen en onderbuikgevoelens feiten verdringen. Zelf pleit hij ervoor dat journalisten hun onderzoek volgen, ook wanneer de uitkomst niet bij hun eigen opvattingen past. Tegelijk erkent hij dat zijn aangekondigde boek over dit onderwerp zelf niet objectief zou zijn.