Tineke Ceelen: 'Mijn valkuil? Elke strijd ging ik aan'

In dit artikel:

De voormalig directeur van Stichting Vluchteling reflecteert op een decennialange loopbaan waarin zij van oorlogsgebieden naar humanitaire crises reisde en recent het boek Vlucht publiceerde. Al als kind raakte onrecht haar: beschuldigingen en vooral ongelijkheid en armoede maakten diepe indruk. Die gevoeligheid dreef haar later naar vluchtelingenkampen, waar ze vaak ontroerd was door zowel de gastvrijheid als de veerkracht van mensen die weinig hadden — zoals ontvoerde jezidi-meisjes die hun leven weer opbouwden.

Tegelijkertijd bracht het werk frustratie: rijke landen die bezuinigen op de armsten, groeiende bureaucratie en taalregels die de aandacht voor inhoud verdrongen (bijvoorbeeld het vermijden van het woord “vluchteling”). Een belangrijke valkuil bleek haar eigen inzet: ze voerde voortdurend strijd, werkte te veel en betaalde dat met haar gezondheid — ze heeft diabetes type 1 en vond het steeds moeilijker de ziekte te beheren.

Een advies van vriendin en voormalig voorzitter Femke Halsema — “Pick your battles” — hielp haar prioriteiten te stellen, maar uiteindelijk leidde het schrijven van Vlucht tot het besef dat het tijd was voor nieuw leiderschap bij de stichting. Voorlopig oriënteert ze zich op nieuwe mogelijkheden binnen en buiten de humanitaire sector, geeft lezingen, ondersteunt de stichting en maakt tijd voor haar dochter.

Haar kernboodschap: kijk voorbij statistieken en zie de mens met pijn en verdriet; help mensen in nood, want niemand is gegarandeerd veilig voor tegenslag.